Ja, het was een makkie ditmaal. Het aantal inzendingen was dan ook indrukwekkend. Maar makkelijk of niet; er is slechts één winnaar. De antwoorden.

1: Nee, niet ‘Running up that hill’, maar ‘Cloudbusting’ van Kate Bush (de acteur in kwestie is Donald Sutherland). Prachtige clip!
2: Orson Welles
3: Niemand minder dan Heino. Neeee, niet Andy Warhol!

4: Aretha Franklin
5: ’2001: A Space Odyssey’ (Stanley Kubrick, 1968)
6: Omdat hij (Ewan McGregor) zijn drugs terug heeft gevonden (en hijzelf van onderwaterscènes houdt)
7: Richard Pryor, maar ik geef toe, Morgan Freeman was geen vreemd antwoord
8: George Orwell in het stripboek ’1084′ van Eric Schreurs en Wim Hanssen
9: Johnny Depp en Gene Wilder speelden beiden Willy Wonka in de twee verfilmingen van Roald Dahls ‘Charlie and the Chocolate Factory’
10: Andrew Ridgely, die van Wham!
11: ‘Coffee & TV’ van Blur. Coffee & Tea is helaas onjuist

De top 5 winnaars:
Op 1: Serge Baeken, met 11 juiste antwoorden
Op 2: Johan de Rooij, David de Rooij en Frank v/d Does, met 10 juiste antwoorden
Op 3: Aukje en Erik Kriek, met 9 juiste antwoorden
Op 2: Jeroen Jager, Mike, Sjoerd, Tinus en Fem, met 7 juiste antwoorden
Op 5: Robert, met 6 juiste antwoorden

Gefeliteerd Serge. Je hebt een MennoKwis Joker!
En vergeet de volegende keer nu niet je MennoKwis Joker in te zetten, luitjes! Hier de meest recente Hall of Fame, nu ook met de namen van alle deelnemers ever!

Gaan we weer. MennoKwis nummertje 15. Zet ‘m op! Hier zijn de regels te lezen. Te winnen ditmaal: een MennoKwis Joker. Bezit je er al één? Gebruik ‘m!
HIER is een grotere versie te vinden, voor de slechtzienden onder ons.

Lees verder! »

Sinds twee maanden volg ik wekelijks een cursus modeltekenen. Speciaal voor tekenaars van strippies, door een tekenaar van strippies. Erg leuk. Erg moeilijk. Hieronder een scrollshow van mijn prestaties tot dusver.

Lees verder! »

Toen ik laatst een paar dagen in Londen vakantiëerde, werd de komst al luid en duidelijk aangekondigd op posters en de dubbeldekker-bussen. 11 Mei zou 28 Weeks later zijn première beleven in de UK. Omdat wij onze tijd in Engeland niet binnen de muren van een bioscoop wilden spenderen, besloot ik de film, waar ik enorm naar uitkeek, tezijnertijd wel in Nederland te bekijken niet wetende dat-ie hier pas 20 september in de bioscoop komt. Ik herhaal: 20 september!

Aankondigingen op Londense bussen

Zieke horrorfanaticus als ik ben en vooral van de betere zombieflick, moest ik het doen met de gruwelijk vette trailer en enkele vrijgegeven clips, wachtend op de dag dat ik naar de bios mag. Dat zou ik nooit redden. Voorganger ’28 Days later’ (2002) heb ik al tig keer gezien en de komst van George A. Romero’s ‘Diary of the dead’ duurt ook nog eeuwen. What to do? Het internet dan maar? Waarom niet eigenlijk. Ik koop de film toch wel als-ie over duizend maanden in de winkel ligt. Maar helaas was er lange tijd enkel een cam-versie te vinden. Zelfs varianten nagesynchroniseerd in het Duits, Russisch en Frans. Ik ben gek op taal, maar dat is echt niks voor mij. Maar vandaag was het raak. De dvd-screener was uitgelekt. En gelijk maar voorzien van Nederlandse ondertitels. Als een iets te enthousiaste adhd’er met hyperventilatie laadde ik de 800 mb neder en zette de fik in de disc. Een half uurtje later zat deze jongen voor de teevee. Met ’28 Weeks later’ in perfecte kwaliteit in de dvd-speler. Acht weken eerder dan zou mogen. Sorry, 20th Century Fox!

Deze posters verschenen 28 dagen voor de première overal in Londen

Lees verder! »

Nee, geen MennoKwis vandaag. Ja, gristus zeg, mag hij/zij ook eens vakantie? Volgende week gewoon weer 11 vragen. Voor jou. En anders kun je je hoofd gewoon nog eens over de 13 eerdere kwissen breken.
En om je nu niet geheel in luwte achter te laten…ach fukkit. Je moet het er maar mee doen.

We may be humans, but we’re still animals, zegt een stem op het eind van de video van ‘For the love of God’.
Gitaarvirtuoos Steve Vai heeft mij met dit nummer en bijgaande clip sinds 1990 geraakt. Wat Vai daarna op muzikaal gebied allemaal geleverd heeft, is langs me heen gegaan en interesseert me ook niet echt. Steve Vai = ‘For the love of God’. En als hij dit vanavond in de Melkweg speelt, zal ik wel wat biertjes moeten innemen om de brokjes weg te slikken.

Schelto Patijn is niet meer. Zaterdagnacht overleed hij op 70-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.
Patijn was reeds twee jaar burgemeester toen ik in 1996 mijn eerste woning in de hoofdstad betrok. Tot 2001 beoefende hij dit ambt, terwijl ik alweer twee verhuizingen verder was. Ik herinner me weinig slechts van de man en zie nog altijd dat olijke open gezicht voor me. Soms deed hij me denken aan Ome Willem.
Voor de site Amsterdam Centraal maakte ik onderstaande prent. Patijn als beschermengel.

Klik op de tekening voor een grotere versie