ForSed
donderdag 2 augustus 2007 om 00:34 uurWe schrijven zomer 1993. Ik was single, had een video-8 camera van mijn vader, een lege zolderruimte tot mijn beschikking en een hoofd barstens vol ideeën. En oja, een tekenmodelpop. Zo’n houten met een stok in zijn anus. Dus wat doet een 17-jarige snotneus dan? Die gaat een stop-motion film maken. Met de pop in de hoofdrol. Logisch.
Dus ik bouwde een grote zandbak met geschilderde platen als decor, overal lampen met kleurenfilters ervoor en wat glinstertjes om het geheel een sprookjesachtige sfeer mee te geven. Wekenlang mat ik de pop een pose aan, drukte op de record-knop, nam één frame op, drukte weer op de recordknop om de pop vervolgens een nieuwe pose aan te meten. Deze handeling herhaalde zich duizenden malen. Een verhaal vertelde ik ook. Pop was namelijk op zoek naar iets. En geobserdeerd als ik toen was door verhalen over de dood, besloot ik de pop daar dan ook naar te laten zoeken. En geloof me, hij vindt ‘m!
Een Oscarwaardige hoofdrol voor Pop
