Nine-eleven alweder. Zes jaar geleden was het nog 2001. En stonden ze der nog.
En vier jaar gelee stond ik op het Empire State Building te kijken naar de spotlights die de lucht in schenen op die lege plek. Tismederwat!
Eigen gebrouwen kiekje:
Tip 1: Ga niet naar Kassel, de stad is grauw, platgebombardeerd en een beetje herbouwd
Tip 2: Als je toch gaat, ga naar het vijfjaarlijkse kunstevenement Documenta
Tip 3: Ga toch maar niet als je niet van hele moderne kunst houdt
Tip 4: Ben je toch in Kassel en valt alles tegen, ga naar je hotelkamer en maak het zelf gezellig
Tip 5: Neem geen ‘private room’. Je hebt er geen privacy en deelt wc, badkamer en ontbijt met vreemde Duitsers
Tip 6: Toch een private room genomen? Vlucht de kroeg in
Tip 7: Kassel heeft geen leuke kroegen. Pak de trein naar huis
Tip 8: Je moet wel lang in de trein zitten (5 uur en 3 kwartier), maar dat wist je al, want je hebt de heenreis al doorstaan
Tip 9: Ach, zoek het ook maar lekker zelf uit
Okee, het Duitse landschap is wel erg mooi
MennoKwis 18 laat nog één weekje op zich wachten!
Waar is het testbeeld eigenlijk gebleven?
Ben toch wel een beetje trots. Nieuw Gehoer is genomineerd voor een Clickie.
Nu hoor ik je denken: wat de fuk is Nieuw Gehoer en wat de fuk is een Clickie?
Geeft niks. Volkomen normaal. Hebben we allemaal wel eens.
Herman Finkers met ‘Na de pauze’ tijdens de pauze:
Gister in de Kleine Komedie, zijn derde voorstelling na zeven jaar. Een nieuwe show, die voor het grootse deel bestond uit Finkers’ ideeën over en reflecties op de ziekte die hij onder leden heeft. Er is een milde vorm van leukemie bij hem geconstateerd. Het leverde desondanks geen beladen programma op, maar wel een hele nieuwe Herman Finkers. Nog altijd in voor een gortdroge woordgrap, maar meer dan ooit tevoren filosoferend over de dood, het hiernamaals, zijn eigen begrafenis en de kankerziekte die leukemie is.
Een mooie avond, al zat er een liedje of tien teveel in en zijn de grappen en grollen (want het was niet enkel drama) niet meer zo sterk als voorheen.
