Zoals ik al eerder schreef, was ik nogal verslingerd aan het Playstation 2 spel ‘Resident Evil 4′. Na het uitproberen van een aantal andere games voor deze console, zoals ’24′ en ‘Jak X’, heb ik nu een nieuwe verslaving: Tomb Raider: Anniversary.
Ik teken niet meer, verwaarloos huize Kooistra met inhoud en poep en pies in een pamper om maar te kunnen blijven spelen. Okee, tikkie overdreven, maar het spel is, zoals je dat dan moet zeggen, gruwelijk vet.

Cover Tomb Raider: Anniversary

Zoals de titel van het spel al aangeeft: er is iemand jarig, hoera hoera en dat is Tomb Raider, die in 2006 tien is geworden. Het eerste spelletje (waarvan Anniversary een remake is) zag in 1996 het levenslicht en maakte de gamenerds wereldwijd gek. Tomb Raider is een third person shooter, ofwel je ziet het personage waarmee je speelt constant, in tegenstelling tot een first person shooter, waar je de omgeving vanuit het personage ziet (met in je handen een wapen). Niet alleen was deze 3d-game vol spannende Indiana Jones-achtige avonturen grafisch interessant, het bevatte een slimme, lenige, rondborstige hoofdpersoon in de vorm van Lara Croft.

Lezers: Lara. Lara: lezers

De Tom Raider serie is met zijn 30 miljoen+ verkochte spellen een immens succes (het was in de begintijden voor Playstation dé goudmijn) en laten we eerlijk zijn, dat ligt echt niet alleen aan de gameplay. Lara Croft is dé reden dat al die mannen in de rij stonden en staan om hun handen om de controller te wurmen en Lara de meest spannende poses te laten aannemen. Hoe houterig en pixelig de eerste paar Tomb Raider-delen er ook uitzien, Lara was lekker. Ze werd geïdealiseerd en bereikte al snel iconische hoogten. Lara-fansites schoten als paddestoelen uit de grond en de digi-babe sierde covers van magazines wereldwijd. Zelfs de jongens van U2 gaven het virtuele personage een optreden op gigantische videowalls tijdens hun Popmart-tour.

Lees verder! »

Zoals Adje Vandenberg reeds zei op Steve Vai’s ‘Answers’: “De antwoorden zijn altijd al aanwezig”. Zo ook op de vragen van MennoKwis 20. Here it goes:

Antwoord vraag 1: Michael Moore
Antwoord vraag 2: Alicia Silverstone
Antwoord vraag 3: Metropolis
Antwoord vraag 4: Arnold Schwarzenegger

Antwoord vraag 5: Thom Hoffman
Antwoord vraag 6: Manon Thomas
Antwoord vraag 7: The Lion King

Antwoord vraag 8: Bill Gates
Antwoord vraag 9: Cold Feet
Antwoord vraag 10: Jimmy Page
Antwoord vraag 11: Aan de Berlijnse Muur, ofwel de East Side Gallery

Winnaars:
Op 1: Serge Baeken, met 11 juiste antwoorden
Op 2: De Bladvullers, met 10 juiste antwoorden
Op 3: Robert Smit en Erik Kriek, met 9 juiste antwoorden
Op 4: Hallie Lama, met 7 juiste antwoorden
Op 5: Arsenik en Jeroen Jager, met 6 juiste antwoorden

Gefeliciteerd, Serge. Een MennoKwis Joker voor joe. Over twee weken een speciale Kerst MennoKwis!
Bijgewerkte Hall of Fame.

Woehoe! Nummer 20. Op naar de 30. Gekkenhuis.

De regels zijn simpel. Die lees je namelijk hier. Deadline: zondag 00:00 uur.
Verder is er ditmaal weer een MennoKwis Joker te winnen.
Ter herinnering: mensen met een Joker zijn: Erik kriek, Johan de Rooij, Serge Baeken (zelfs 2 keer), Tinus, Bladvulling en Maarten Gerritsen. Gebruik ze wijselijk!

Klik op de thumbnail hieronder om de MennoKwis groot in een nieuw venster te openen. De antwoorden kun je op het formulier invullen. Klik op ‘Lees meer’. Doe je best.

Je kunt niet meer reageren. Over twee weken weer een Kwis!

Net een verfrissend neusje gehaald via een wandeling Leidseplein en omgeving. Langs het gesloten CITY theater gelopen viel mijn oog op mooi stuk graffiti. Een piece heet dat toch? Bijzonder om te zien hoe kunstzinnig die gasten altijd om kunnen gaan met die spuitbussen. Kijk nou eens naar onderstaande prent: links levensechte kleuren en zelfs een barst in de schedel en rechts een grovere structuur. Beiden zeer schoon en de combi maakt het af. Helemaal perfect dit.
Jammer dat er dan weer van die lelijke letters achter zitten. En waarschijnlijk over een paar dagen eroverheen. Heb ‘m daarom maar even vereeuwigd. Ik zeg: meer van dit in de stad!

Ik hoorde ervan via Mike.
Gister de eerste drie afleveringen gekeken, en potverdrie, wat een leuke serie.
David Duchovny op z’n best. Check het! Californication. En zij, Natascha McElhone, is ook cool.

Voor de liefhebbers, deze zender zendt ‘m uit.

Kijk nou. Twee nimmer vertoonde foto’s van David Bowie. Sinds een paar dagen opgedoken op de intrigerende ‘mughots’ website The Smoking Gun. Bowie, hier 29 jaartjes jong, werd samen met vier vrienden, waaronder ons aller Iggy Pop, gearresteerd voor het bezit van drugs. Een half pond marihuana, om precies te zijn. Foei, dacht de politie en sloeg de thin white duke in de boeien. Ze moesten eens weten hoeveel kilo’s coke de man reeds weggesnoven had.

Deze foto’s zijn gemaakt op 25 maart 1976. Dat is precies 62 dagen voor de geboorte van ondergetekende. Iets later, op 13 mei, gaf Bowie zijn allereerste optreden ever in Nederland. In ‘Ahoy. Het concert maakte deel uit van zijn ijzersterke Station to Station Tour, waarna Bowie -op het dieptepunt van zijn drugsverslaving- zich terugtrok in Berlijn om af te kicken. Muzikaal resulteerde dat in de ‘Berlijn trilogie’, zie mijn analyse van album 1, ‘Low’, hier.

Leuk detail: de originele prent wordt momenteel geveild op eBay. Alle opbrengst gaat naar de zieke broer van de huidige eigenaar. Laatste bod: 1175 dollar door ene l***e.

 Update: de kiek is uiteindelijk weggegaan voor 2556 dollartjes.

Al als pre-puberend snotjoch verzamelde ik al strippies. Een passie opgewekt door mijn vader (overigens net als de muziek en de film). Hij had al een half metertje Buck Danny’s, De Rode Ridders en The savage sword of Conan’s. Al snel had ook ik al een aardig stapeltje. Een speciale boekenkast werd aangeschaft bij de Leenbakker en de stripboekjes kregen een fraaie standplaats. Ondertussen bleef ik mijn zakgeld er doorheen jensen om nieuwe stripalbums te kopen en was ik vaak te vinden in de stad en de bieb. Want in de bieb verkochten ze afgeschreven boeken en daar zaten vaak strips tussen. Kapotgelezen verzamelingen bladzijden die nauwelijks nog stripboek genoemd konden worden gingen over de balie voor een gulden per stuk. Rechtstreeks Menno’s boekenkast in. Ook bezocht ik de Stripdagen, toen nog in Breda, en scoorde boeken bij de vleet. Uiteraard had ik ook een abonnement op opvolger van Eppo, Sjors en Sjimmie Stripblad.

The savage sword of Conan. Het mooiste zijn nog altijd de covers

Thorgal was favoriet. En die belhamels Sjors en Sjimmie. Asterix en Lucky Luke hebben me nooit geboeid. Jan, Jans en de Kinderen dan weer wel. Vond ik zo gezellig. Verder waren Kolk en De Wit natuurlijk helden; Gilles de Geus was de bom. Mijn verzameling groeide en groeide tot de planken krom gingen staan. Een prachtaanzicht. Een zichzelf respecterende boekenkast heeft namelijk kromme planken. Vanzelfsprekend stonden de boeken op serie én alfabet en had ik een kaartjessysteem waarop elk deel van de serie keurig terug te vinden waren. Ja, ik was een nerd.

Sjors en Sjimmie. Tijdloos leuk

Lees verder! »