Hoppakee. Gaan we weer. Klaar?

Regels: alhier. Deadline: zondag 23.59.59 uur. Hoofdprijs: MennoKwis Joker.
Zet ‘m op! Antwoordformulier achter de ‘Lees vooral verder…’ link.

Nog even terugkomend op de huidige zombie-opleving, naast het spel Left 4 Dead komt binnenkort ook de langverwachte nieuwe film van zombieheer en meester George A. Romero uit: Diary of the Dead.
Het wordt de vijfde zombie-epic van de man, na de klassieke Living Dead-trilogie (1968, 1978, 1985) en het griezelige Land of the Dead uit 2005.

13 Januari kwam eindelijk de trailer uit en belooft veel goeds. In dit nieuwe deel, dat onvermijdelijk de link met ‘The Blair Witch Project’ legt, volgen we een groepje studenten die een speelfilm willen schieten. Op dat moment breekt de hel los als de doden ineens tot leven komen en hebben de jongeren een nieuw onderwerp voor hun film. Romero kennende zal Diary of the Dead meer omvatten dan dit flinterdunne verhaallijntje en zullen de kritische knipogen naar de Westerse samenleving weer volop aanwezig zijn.
Here it goes:

Diary of the Dead draait driemaal op het aankomende Filmfestival in Rotterdam. Wanneer de film in Nederland in roulatie gaat is mij onbekend. IMDB zegt dat Engeland de film 7 maart uit zal brengen, maar dat zegt niets. ‘28 Weeks Later‘ is schandalig genoeg geheel aan ons land voorbij gegaan. Wachten op de download en de dvd dan maar.
Toevallig (of niet) verschijnt rond dezelfde tijd ook het Spaanse ‘[Rec]‘, ook al een documentaire-achtige zombie film. En om het nog verwarrender te maken: in 2006 verscheen de film ‘The Zombie Diaries‘, met wederom een soortgelijk concept. Geloof me, deze Britse film is echter te slecht voor woorden en kun je links laten liggen.
De filmposters zijn hoe dan ook veelbelovend.

Drie maal zombieposters

Link: Land of the Dead op Myspace

Een nieuwe rubriek op MennoBlog, waarin ik de inhoud van mijn MP3 speler (de Creative Zen Micro) met je deel.

Ik post een liedje in MP3 formaat, vertel er wat over en raad je aan je leven te verrijken door te luisteren naar het nummer. Dit kan via een speciale ‘player’ die je gewoon in de post zelf kunt afspelen. Techniek van tegenwoordig!

Dus: vandaag, lieve luisteraars, wil ik jullie deelgenoot maken van een stukje van mijn levensplezier. Niet dagelijks, maar toch zeker twee a drie keer in de week zet ik deze track op mijn kop via mijn Zen (iPod is voor het klootjesvolk) tijdens een frisse wandeling, dan wel fietstocht door de prachtige stad die Amsterdam is. Je krijgt er een stoot energie van, je wordt overvallen door een gevoel van euforie en je kan de hele wereld aan. Al is het maar voor 3 minuut 35.

Geniet mee met het vuige Motherfucker from Hell van The Datsuns, een sympathiek bandje uit Nieuw Zeeland, opgericht in 2000. Rock ‘n roll op z’n rock ‘n rollst. Verstand op nul, boxen op tien en heen en weer maar met dat hoofd.

The Datsuns – Motherfucker from Hell (3’34”):

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kan jij de dag weer aan! Graag gedaan.

Het extreem mooie en gruwelijk spannende spel dat ik momenteel speel, Half-Life 2 (zie hiero), is gemaakt door de creatieve helden van Valve Corporation, een game-ontwikkelaar in da US. Allemaal leuk en aardig, maar waar viel mijn oog vandaag op, tijdens een onbestemde surfsessie op het wereldwijde web? Valve heeft naast het fabriceren van het apocalyptische Half-Life 2 niet stilgezeten en komt zomer 2008 met een nieuw spel. Een spel waar ik nu al reikhalzend, kwijlend en hunkerend naar uitkijk: Left 4 Dead!

De vier overlevers met daarachter fans van Michael Jackson

In dit spel zombies en overlevers. Agressieve allesverslindende geïnfecteerden versus immune overlevers, gesitueerd in een vergane, vernietigde moderne stad. Ik zeg: doe mij dat spel! Want wat is er nu mooier dan zo’n scenario? Beetje schieten op zombies en hopen te overleven. Misschien als je zelf de zombie kan zijn? Jepzeker, dat kan! Left 4 Dead wordt namelijk een multi-player game, waarbij je kunt kiezen of je de geïnfecteerde of de overlever wilt zijn! Een strijd tussen jou en anderen online.

Screenshot uit Left 4 Dead

De geïnfecteerden kunnen rennen in dit spel en daarmee lijkt de langer lopende trent van rennende zombies (28 Days Later, Resident Evil, Dawn of the Dead (2004)) door gezet te worden om zich definitief op de kaart te zetten. De langlopende traditie van strompelende zombies (Night of the Living Dead, Dawn of the Dead (1978), Day of the Dead) wordt volledig genegeerd. Romero en zijn volgelingen zullen walgen bij deze rennende ondoden, maar ze kunnen getroost worden met de gedachte dat het slechts geïnfecteerde mensen zijn, géén levende doden. Maar sommige mensen kunnen er écht niet tegen!
Hoe dan ook: dat wordt zweten deze zomer. Gelukkig komt het spel ook uit voor de PC zodat ik niet weer naast de pot pies (die andere zombiegame, Dead Rising, verscheen alleen op de X-Box 360). Wie strijdt er met mij tegen die ongelovige overlevers?

Ik niet rennen?! Moet jij eens opletten!

Meer info op de site van Left 4 Dead en hiero een Nederlands interviewtje met een van de makers.

Vroegah, tot een jaar of 15 terug had je nog stripblaadjes in Nederland. Deze werden in grote oplagen gedrukt en lagen in de schappen van supermarkten, boekwinkels en tabakzaakjes. Wat waren we allemaal blij als de Eppo Wordt Vervolgd, en later Sjors & Sjimmie Stripblad op de mat viel en je met een glas prik een aantal uren zoet was. Een week keken we uit naar het vervolg van Franka of Gilles de Geus. Of de nieuwste aflevering van Sjors en Sjimmie of De Alsjemaar Bekend Band. Ja kinders, tijden waren dat. Tijden!

Vandaag de dag kun je de stripbladen-scene zo goed als dood verklaren. Okee, er zijn nog stugge volhouders zoals het briljante Zone 5300, maar laten we eerlijk zijn, die is niet bekend bij het grote publiek. Bij hen zal eerder een peertje oplichten bij de naam Myx, die ook nog (zeer onregelmatig) verschijnt. Daarmee heb ik alle grote stripbladen in ons landje alweer behandeld.
De komst van internet en computerspelletjes heeft dit prachtige medium de das omgedaan. Wil je dit prachtvak, wat striptekenen is, uitoefenen én gelezen worden, dan zit je verkeerd in Nederland. Een stukkie naar beneje toe moet je, naar de Belgen en de Fransen. Daar scoor je beter. Een grote stap, vonden veel beginnende tekenaars in Holland en begonnen hun strips maar op het internet te publiceren. Gratis en een wereldwijd lezerspubliek gegarandeerd. Zou je denken. En zo kon het dat een nieuwe beweging in Nederland ontstond: de webcomic.

Een webcomic van David de Rooij uit 2005

Naar het voorbeeld van tekenhelden in Amerika. Van grofweg 2001 t/m 2006 beleefde de Hollandsche webcomic zijn hoogtijdagen. Tekenaar van het eerste uur is Flo (Floor de Goede), die het nog altijd volhoudt een dagelijkse strip te tekenen en plaatsen op zijn site. Een diepe buiging. Al spoedig volgden meer. Tekenaars en tekenaressen als Margreet de Heer, d!o (John & John), Nozzman, Liz Greenfield, Matt Baay, Stephan Brusche, Kenny Rubenis, Rob van Barneveld (Rood Gras), Jaap Rozema en Jean-Marc van Tol (Poepoe) begonnen allen dagelijks of regelmatig te publiceren op het web. Ook ondergetekende hield dit drie jaar vol, met de reeks Over Gepeins. Striphelden waren we! Webcomicgrootheden! De dagen op het kantoor werden stukken korter! Websites over het fenomeen webcomics schoten uit de grond (Stripster, Strips.Blogo, Clickburg) en stripminnend Nederland was weer gelukkig. Tijden waren dat. Tijden!

Maar helaas, een groot deel van deze kunstenaars (want dat zijn het, verdomme!) heeft het bijltje er al weer bij neergelegd en illustreert inmiddels elders of doet wat anders. Een ander deel is nog steeds actief met zijn of haar webcomic. De fanatieke webcomic-scene echter, is bijkans verdwenen in ons land. Sad but true. Geen stripbladen meer, geen webcomics meer. Nederland en strips: het blijft een moeilijke combinatie. En natuurlijk zijn er nog prachtinitiatieven als onafhankelijke stripblaadjes als De Inktpot en De Lijn, maar zeg eerlijk, kende jij ze? Wie weet fleurt de boel weer nu er weer nieuwe initiatieven opstaan in de hoek van de digitale boeken. E-Comics bijvoorbeeld. Strippies op je e-reader. Hoe cool is dat? Het stemt mij in elk geval weer vrolijk. Misschien tezijnertijd dan ook wel onderstaande strip van mijn hand in jouw hand.

Ik maakte hem in 2005 voor Flo, die een week of twee gasttekenaars plaatste op zijn site, terwijl hij achterover leunde, ofzo. De strip werd nimmer geplaatst. Een brute actie die ik ‘m nooit meer heb vergeven en bitter, bitterzoet heb gerevangeerd door zijn bijdrage voor Bloeddorst NIET op te nemen. Muhahahahaha! Nee hoor. Dat is niet zo. Het is wel een feit dat dit stripje van mijn hand nog nooit op het web is gepubliceerd. Een groot gemis, want zeg nu eerlijk. Bril-fucking-jant, toch? Geniet, enne… KEEP THE STRIP ALIVE! Potver!

61 jaar alweder. Mag er dit jaar dan eindelijk een nieuwe plaat komen?
Drie jaar is écht te lang, meneer Bowie!

Religie. De grootste bullshit ooit verkocht.

Religie heeft de mensheid overtuigd dat er een onzichtbaar mannetje in de wolken leeft die ons elke minuut van de dag in de gaten houdt. Dit mannetje heeft een lijst met zaken die je niet mag doen. Doe je ze wel, dan heeft hij een speciaal plekje vol vuur, rook, brand, martelingen en angst voor je gereserveerd waar je heen moet. Hier zul je voor altijd lijden, branden, stikken, schreeuwen en janken. Maar…hij houdt van je! En hij heeft geld nodig. Altijd. Het mannetje is allermachtig, meer dan perfect, alleswetend en extreem wijs, maar met geld kan hij niet omgaan. Er gaan biljoenen dollars in religie om. Ze hoeven niet eens belasting te betalen. En religie heeft altijd meer nodig. Holy shit!

Deze tekst, vrij vertaald door ondergetekende, komt van de Amerikaanse stand-up comedian George Carlin. Ik hoorde ‘m gister toen ik de documentaire ‘Zeitgeist’ keek. Een controversieel werkje dat in een klap de zwendel van religie, 911 en de Amerikaanse overheid denkt bloot te leggen. De film komt uit 2007 en is integraal op internet te zien en te downloaden. Ik zal ‘m ook onderaan dit stukje plaatsen.

Zeitgeist is verdeeld in drie delen en maakt behoorlijk boute uitspraken. In deel 1 wordt uitgebreid beargumenteerd dat Jezus nooit bestaan heeft en dat deze mythe gebaseerd is op de zon en de sterren. Dit is altijd al zo geweest als je kijkt naar de geschiedenis van ver voor de zogenaamde geboorte van JC op 25 december. Religie is de grootste zwendelpraktijk ooit en wordt enkel gebruikt om de mensen te onderdrukken.
Deel 2 behandeld de aanslagen op 11 september 2001 in Amerika. Hierover zijn, zoals ik al eerder schreef, reeds duizenden films, documentaires en boeken gemaakt en de meest gangbare theorie komt ook in Zeitgeist aan bod. Bottomline: 911 was een ‘inside job’. Het was nodig om angst te creëren en oorlogen te starten. 911 Is slechts het begin van wat Bush en consorten voor ons in petto hebben.

En daar gaat deel 3 verder op in. De mannetjes achter de schermen. De poppenspelers. De rijke en invloedrijke machtswellustelingen, zoals politici, multinationals en bankiers. Vooral de Amerikaanse Centrale Bank wordt naar voren gehaald in Zeitgeist, waarin zelfs wordt beweerd dat de inkomstenbelasting in Amerika domweg illegaal is. Deze mensen bepalen het wereldtoneel en doen dat door de basiselementen in handen te hebben en houden: het geld, de media en het creëren van angst.
En dan gaat de film helemaal los door te beweren dat dit elitaire gezelschap in de loop van de geschiedenis steeds weer dezelfde truc uithaalt om zichzelf aan de macht en rijk te houden en de ‘onderdanen’ (wij) in hun greep te houden: oorlog. Amerika is namelijk non-stop in oorlog geweest de afgelopen eeuw (en nu dus weer). Vier worden er uitgepikt: WOI, WOII, Vietnam en de huidige oorlog in Afghanistan. Stuk voor stuk is de Amerikaanse deelname in scène gezet, zegt de film. Net als 911 de aanzet was voor de huidige oorlog, zijn er altijd al gebeurtenissen geënsceneerd om de mensen over te halen ten strijde te gaan. Te weten: de Duitse aanval op de Lucitania, een Amerikaans passagiersschip (WOI), de Japanse aanval op Pearl Harbor (WOII) en de Noord-Vietnamese aanval op Amerikaanse mijnenvegers in de Golf van Tonkin (Vietnam).

Heavy stuff dus, wat Zeitgeist allemaal beweert. Je moet er maar zin in hebben. Toch is het een zeer intrigerende documentaire, die in ieder geval je ogen opent. Of de beweringen nu waar zijn of niet, overdreven, aangezet of domweg gelogen, het laat je zien dat je kritisch moet blijven. Zeitgeist waarschuwt de kijker om wakker te blijven en niet in te kakken in deze consumptiemaatschappij vol pretparken, iPods, tv-shows en drugs, die alleen maar afleiden en een groepje mensen de kans geeft achter de rug van de wereldbevolking om doodenge plannen te smeden en uit te voeren. Ze zijn al jaren bezig en het lukt ze inmiddels verdomd goed. De politiestaat en het totalitaire regime in 1948 voorspelt door Orwell in ’1984′ komt schrikbarend dichtbij.

Steve Greenberg

Zeitgeist is de moeite waard, maar neemt wel veel hooi op z’n vork. De documentaire springt van de hak op de tak, van Jezus naar 911 en van Bush naar een griezelig toekomstbeeld waarin elk individueel een chip geïmplanteerd krijgt. En hoewel het blijft boeien en visueel aantrekkelijk is, gooit Zeitgeist een hell-of-a-lot informatie (twee uur lang) op je bord die je behoorlijk kan aangrijpen en nog wel een tijd bezighoudt. Pluspunt: dat is precies wat de filmmakers willen. Doe er mee wat je wilt, zeggen ze op hun website. “It is my hope that people will not take what is said in the film as the truth, but find out for themselves, for truth is not told, it is realized.” De film eindigt dan wel weer met de vier woorden:

The Revolution is now

Waarmee gezegd wordt dat er nu toch echt wel wat moet gebeuren, want het gaat mis. Ik zeg: kijk de film gewoon. Dit is de meerwaarde van internet pur sang! Je hebt niets te verliezen, enkel te winnen. Dan sluit ik maar af met een mooie uitspraak van gitaarkoning Jimi Hendrix:

En hier de film. Je kunt ‘m hier ook downloaden of kopen.

[googlevideo]5547481422995115331[/googlevideo]

Lees ook: 911: how I learned to stop worrying and love the bomb