Hallo, daar zijn we weer!
Een versch MennoKwisje voor jou! Ik zeg: ga er eens lekker voor zitten, denk er rustig over na en stuur de antwoorden voor zondag 23.59 uur in. Ter herinnering: in het bezit van een MennoKwis Joker zijn: Erik Kriek (2x), Johan de Rooij, Serge Baeken (2x), de Bladvullers, Tinus, Maarten Gerritsen en David de Rooij. Gebruik ze, want het kan je naar de Hall of Fame top helpen. Ook deze keer is er weer een Joker te winnen. Zet ‘m op!

Het is niet meer mogelijk mee te doen. Over twee weken weer een MennoKwis! 

Als ik wat uurtjes vrije tijd vrij maak voor vrij werk, wil ik nog wel eens zombies tekenen.
Gewoon experimenteren met rottende lichamen en tekentechnieken. Zo ben ik momenteel bezig met het Vrijheidsbeeld als zombie. In Photoshop de basislijnen van een foto overgetrokken en vervolgens tot zombie bewerkt. Leuk en leerzaam om te doen.

Verre van af hoor, want nu wil ik het beeld nog verder slopen, de fakkel in de hens steken en -het meeste werk- op de achtergrond een brandend en vernietigd Manhattan laten zien. Kan niet, daar het beeld met haar snufferd richting het eiland staat, maar goed. De zombies have taken over, zeg maar. Nu liet iemand me weten dat een ondood Vrijheidsbeeld al eens eerder was gemaakt. Twijfel ik niet aan. Sterker, een zoektocht op het net leverde een hele reeks soortgelijke prenten.

V.l.n.r. fraai tekenwerk van Vince, een bekende anti-Amerika muurschildering in Iran en een bewerkte foto

Nu zijn bovenstaande voorbeelden Vrijheidsbeelden met een doodshoofd. Da’s weer een fase na de zombie. Feit is wel dat het Vrijheidsbeeld een dankbaar onderwerp is voor beeldbewerking en foto manipulatie. Niet zo vreemd, daar het symbool staat voor New York, de Verenigde Staten en Het rijke Westen. Apocalyptische films maakten er dan ook gretig gebruik van.

V.l.n.r. Filmposters voor Planet of the Apes (1968), The Day After Tomorrow (2004) en Cloverfield (2008)

Een hele sterke prent kwam ik vandaag tegen toen ik keek naar de komende tentoonstellingen in Foam_Fotografie Museum Amsterdam. Jessica Dimmick, een Amerikaanse fotografe (14 maart t/m 1 juni) maakte een serie over heroïneverslaafden in -hoe toevallig- New York. Op een van de foto’s zien we een poster aan de muur met daarop een illustratie van het Vrijheidsbeeld.

De junk liet ik links (nou ja, rechts) liggen en mijn oog werd onmiddelijk naar de poster getrokken. Ik leerde iets later dat de prent is gemaakt door Alex Ross, een Amerikaanse comicbook tekenaar. Hoe pakkender kun je de huidige situatie in de V.S. samenvatten?

Alex Ross

Luister eens naar deze monoloog van Charles Spencer Chaplin uit zijn eigen ‘The Great Dictator‘ (1940). Het wordt nog altijd gezien als één van de allerbeste speeches uit de filmgeschiedenis. Meer dan dat is het een ijzersterk pleidooi voor wereldvrede. Actueler dan ooit. Prachtig om de voorheen altijd zwijgende Chaplin te horen praten.

Hier de speech in tekst.

America. They brought you the hamburger. Well America, you know where you can shove your hamburger.

Over het algemeen heb ik niet gek veel op met de Verenigde Staten en de inwoners. Vele uitzonderingen daar gelaten; het land is tenslotte groot. Ik weet niet, ik ben het gewoon te vaak oneens met de bekrompen en conservatieve regels en levenswijze. Daarnaast kan iedereen daar maar een vuurwapen kopen en iedereen schiet elkaar dagelijks overhoop. Ziektekosten worden niet vergoed, homo’s niet geaccepteerd, abortus en euthanasie niet toegestaan. Miljarden dollars worden gepompt in oorlogen die om de haverklap uitgelokt worden. Het zijn een stel boeven die denken dat de wereld van hen is.

Steely blue eyes with no love in them, scan the world. And a humourless smile, with no warmth within, greets the world.

Nu moet ik zeggen, dat ik het vooral niet eens ben met de huidige president, meneer G.W. Bush, de grootste boef. Wie is dat wel, zou ik bijna vragen, maar blijkbaar genoeg want hij zit er al bijna twee termijnen. Gelukkig komt daar een einde aan. Nog een paar maandjes en een nieuwe Yankee kan plaatsnemen in het ovale kamertje. Ik volg de presidentskandidaten en voorverkiezingen dan ook met grote interesse en hoop. De kans is groot dat een Democraat president wordt. Wat zeg ik? Zelfs een vrouw en een Afro-American zijn in de running. En dat biedt perspectieven.

…but where the president, is never black, female or gay, and until that day, you’ve got nothing to say to me, to help me believe.

Vanaf het begin zegt mijn gevoel Obama. De man ziet er sympathiek uit en ook zijn ideeën staan me voor een groot deel aan. Bovenal is de man zwart. Nou ja, iets donkerder gekleurd dan blank. En dat is oprecht een heeeeuuuuule grote stap voorwaarts voor het land. Obama for president! Zelfs nu ook Woutertje Bos openlijk zijn voorkeur voor de man heeft uitgesproken. Premier Potter heeft ‘m daarvoor al op zijn vingertjes getikt.

Nu moet ik zeggen dat de keuze me ook wel heel makkelijk wordt gemaakt. De Republikeinen vallen sowieso al af. Ik krijg al overal eczeem als ik die kop van McCain zie. En die Huckabee. Doodeng! Nee, dan de Democraten. Ik vind het jammer dat Edward is afgevallen. Die had wel wat langer mee mogen spelen. Dus het is Hillary of Barack. Vrouw of Afro-American. Wat mij betreft mogen ze allebei, al heb ik mijn twijfels bij de oprechtheid van Hillary. Bovendien is ze een satanische heks, zoals dit artikel geinig beschrijft. En ik weet ook niet of ik vier jaar lang dit soort koppen trek:

Maar goed, als het één van de twee wordt, kan ik er wel mee leven. Maar het blijven natuurlijk rare jongens, die Amerikanen.

P.S. Is je wel eens opgevallen hoe afvaller Bill Richardson op Eddy Wally lijkt?

P.S.S. De cursieve teksten komen van Morrissey’s nummer America is not the world.

Ik denk dat nog nooit zoveel mensen hebben geweten dat SBS6 vanavond ‘Lethal Weapon 3′  uitzendt.

Mijn prachtige eega en ik hebben de knoop doorgehakt en een retourtje Grote Appel geboekt. Voor een week. Gekkenhuis. Hotelletje is gereserveerd en vlucht geboekt. Maar eerst eens een tijdje voorpret hebben. En pret is leuk met Google Earth! Nu komt het programma gansch tot zijn recht. Wat een skitterende ontwikkeling.

Inmiddels heb ik er al ontelbare dagdelen opzitten, want je blijft surfen over de aardkloot. Je kunt gewoon intoetsen wat je wilt en je vliegt er heen. Moet je eens kijken hoeveel grote koffiekopjes er zijn op Manhattan!

En ja, we zitten vlakbij Ground Zero. Sterker: twee blocks away. Vreemde gedachte, na hier het een en het ander over te hebben geschreven en te denken. Maar we zitten ook vlakbij Bowie, die aan Battery Park vertoeft. En wat heb ik er zin in! In 2003 was ik er reeds eerder, maar ik ben van mening dat je minstens een keer in de vijf jaar naar New York moet. Nou ja, dat verzin ik nu ter plekke.

Jij nog tips? Must-see’s? Mijn interesses zie je rechtsboven in het rood!