In navolging van onderstaande Sinterklaas prent, wil ik je ook dit Sintgerelateerde stuk audio niet onthouden.

We horen David Sedaris, een Amerikaanse auteur over culturen en gewoontes, kerst en, jawel, ons traditionele Sint Nicolaas-feest.

“Yes,” he said. “That’s it. They’d kick him and beat him with a switch. Then, if the youngster was really bad, they’d put him in a sack and take him back to Spain.”

Ik heb hardop gelachen, Wat grappig is dit!

Voor de liefhebbers: hier is de tekst te lezen.

2005 alweder. Wat vliegt de tijd. Tis verdorie ook alweer bijna 2009!

Een tijdje geleden zag ik Reverb (2007, Eitan Arrusi), een film over verborgen boodschappen in muziek. Na drie kwartier zette ik de flop maar uit. Jammer, want het gegeven is interessant.

We kennen allemaal de verhalen over satanische boodschappen in Led Zeppelin’s ‘Stairway to Heaven’ en de subtiele hints op The Beatles’ Abbey Road dat Paul zo dood is als een pier. De ene keer bewust in het muziekstuk gestopt (denk aan Pink Floyd’s ‘Empty Spaces’), de andere keer ontdekt door een iets te enthousiaste fan. Een verontrustend voorbeeld van het laatste is dat van de band Judas Priest en de zelfmoord van twee tieners. De Amerikaanse James Vance en Ray Belknap luisterden vlak voor kerst 1985 naar het nummer ‘Better by you, Better than me’ van deze metalband en de subtiele tekst ‘do it!’ deed de boys (mede) besluiten een kogel door hun hoofd te jagen. Belknap slaagde heirin, terwijl Vance de big bang overleefde en met een zwaar misvormd gezicht voort moest (drie jaar later lukte z’n zelfmoord overigens wel). Het resulteerde in een lange rechtzaak die uiteindelijk gewonnen werd door de band. Een interessante documentaire over dit incident is op Google Video te vinden.

Subliminale boodschappen
Deze zogenaamde subliminale boodschappen in de muziek houden de gemoederen flink bezig. Terecht, want afgezien dat het treurig kan eindigen, zoals hierboven beschreven, is het erg leuk en soms griezelig verrassend om ze te vinden. Het zijn de easter eggs in de muziek. En in tegenstelling tot vroegah, toen je je platenspeler moest verbouwen om een plaat achterstevoren te draaien om eventuele verborgen teksten hoorbaar te maken, gaat het tegenwoordig een stuk makkelijker met een pc en een simpel audioprogramma. En als je ook nog wat research kunt doen op het internet kun je op intrigerende gevallen stuiten.
Hieronder een aantal voorbeelden.

Lees verder! »

Een tijdje geleden zag ik Reverb (2007, Eitan Arrusi), een film over verborgen boodschappen in muziek. Na drie kwartier zette ik de flop maar uit. Jammer, want het gegeven is interessant.

We kennen allemaal de verhalen over satanische boodschappen in Led Zeppelin’s ‘Stairway to Heaven’ en de subtiele hints op The Beatles’ Abbey Road dat Paul zo dood is als een pier. De ene keer bewust in het muziekstuk gestopt (denk aan Pink Floyd’s ‘Empty Spaces’), de andere keer ontdekt door een iets te enthousiaste fan. Een verontrustend voorbeeld van het laatste is dat van de band Judas Priest en de zelfmoord van twee tieners. De Amerikaanse James Vance en Ray Belknap luisterden vlak voor kerst 1985 naar het nummer ‘Better by you, Better than me’ van deze metalband en de subtiele tekst ‘do it!’ deed de boys (mede) besluiten een kogel door hun hoofd te jagen. Belknap slaagde heirin, terwijl Vance de big bang overleefde en met een zwaar misvormd gezicht voort moest (drie jaar later lukte z’n zelfmoord overigens wel). Het resulteerde in een lange rechtzaak die uiteindelijk gewonnen werd door de band. Een interessante documentaire over dit incident is op Google Video te vinden.

Subliminale boodschappen
Deze zogenaamde subliminale boodschappen in de muziek houden de gemoederen flink bezig. Terecht, want afgezien dat het treurig kan eindigen, zoals hierboven beschreven, is het erg leuk en soms griezelig verrassend om ze te vinden. Het zijn de easter eggs in de muziek. En in tegenstelling tot vroegah, toen je je platenspeler moest verbouwen om een plaat achterstevoren te draaien om eventuele verborgen teksten hoorbaar te maken, gaat het tegenwoordig een stuk makkelijker met een pc en een simpel audioprogramma. En als je ook nog wat research kunt doen op het internet kun je op intrigerende gevallen stuiten.
Hieronder een aantal voorbeelden.

Ter introductie maar even het eerder genoemde ‘Stairway to Heaven’. Achterstevoren afgespeeld, in officiële benaming backward masking genoemd, zijn meerdere teksten te horen. Hieronder een grapje van de mannen, te horen aan het einde van het nummer:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Hoorde je ‘t? Er is toch echt te horen: Play backwards. Hear words sung. Luister nog maar eens. De belangrijkste en spraakmakende tekst is natuurlijk al eerder in het nummer te horen geweest: Its my sweet Satan. The one whose little path would make me sad whose power is Satan. He’ll give those with him 666. There was a little toolshed where he made us suffer, sad Satan.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Nog wat duivels. Deep Purple met ‘Black Knight’: Oh demon thats leading from hell. We believe:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Het moet niet heel raar zijn om dit soort duivelsaanbiddingen in muziek van Led Zeppelin of Judas Priest aan te treffen. Er zijn overigens ook genoeg voorbeelden van AC/DC, The Eagles en Iron Maiden. Maar wat dacht je van het onschuldige Pokémon? In de Pokémon rap ‘Gotta catch ‘m all!’ zit namelijk een niets verhullende tekst verscholen: I love satan. En dat vier maal! Rare jongens, die Japanners. Hoewel. Belgen kunnen er ook wat van. K3 bijvoorbeeld met hun lieve ode aan de oma ‘Oma’s aan de macht’: Grote massamoord. We just against a life. God die laat je zitten. Godverdomme leuk. Alee!

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Brr
Een stuk griezeliger wordt het met Yoko Ono. Geen vreemd nieuws, maar check dit. Achterstevoren laat haar tekst ‘anata, daiteyo’ (‘darling, hug me’) in het nummer ‘Kiss, kiss, kiss’ zich vertalen als I shot John Lennon (voorbeeld in de link hieronder). Macaber, niet? Enger nog is de commentaartrack van een Amerikaanse verslaggever bij de fatale autorit van John F. Kennedy in Texas. Hier is de volgende tekst in Backmasking te horen: He’s shot bad. Hold it. Try and look up. Alsof de gedachten van de man achterstevoren verwoord worden. Look up? Naar de schoten vanuit het raam?

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar je kunt zelf ook gaan zoeken en luisteren op het net. Het barst van de voorbeelden. Al dan niet vergezocht. Hieronder in een filmpje nog een reeks reverse speech-voorbeelden.

Bronnen:
Nu.nl
Reverse Speech
Jeff Milner’s backmasking (met de voorbeelden van Pink Floyd, Pokémon en Yoko Ono en vele anderen)
Backmasking op de Engelse Wikipedia

Dit weekend Max Payne gezien. Nee, het is geen goeie film. En dat zal ik hieronder beargumenteren. Deze verfilming van het te gekke spel is wél sfeervol. Maar come on, Mark Wahlberg als Max Payne? Sowieso, Mark Wahlberg als acteur…

Zoete wraak
Max Payne, het spel kwam in 2001 uit en is van de makers die ons later Grand Theft Auto zouden brengen, Rockstar Games. Veel geweld en gescheld dus. In deze third-person-shooter ben je Max, een cop bij de NYPD. Drie jaar geleden werden zijn vrouw en baby bruut vermoord door een groep mannen die nogal strak stonden van een toen nog onbekende drug. Max gaat undercover om de daders te kunnen grijpen, maar wordt ontdekt. Als zijn collega en beste vriend ook nog wordt vermoord en hij als hoofdverdachte wordt aangewezen is de jacht op Max Payne begonnen. Nu zitten de bad guys én de politie hem op de hielen. Max, op zijn beurt, zweert maar één ding: bittere wraak op de mensen die zijn dierbaren hebben vermoord en leven ontnomen.

Oh, ik ben Mona Sax nog vergeten, want een beetje verhaal introduceert ook een vrouwelijke held. De (uiteraard) beeldschone Mona helpt Max in zijn zoektocht naar de moordenaars. Dit is in een notendop het verhaal achter Max Payne. De plot van de film verschilt niet veel.

Lees verder! »

Dit weekend Max Payne gezien. Nee, het is geen goeie film. En dat zal ik hieronder beargumenteren. Deze verfilming van het te gekke spel is wél sfeervol. Maar come on, Mark Wahlberg als Max Payne? Sowieso, Mark Wahlberg als acteur…

Zoete wraak
Max Payne, het spel kwam in 2001 uit en is van de makers die ons later Grand Theft Auto zouden brengen, Rockstar Games. Veel geweld en gescheld dus. In deze third-person-shooter ben je Max, een cop bij de NYPD. Drie jaar geleden werden zijn vrouw en baby bruut vermoord door een groep mannen die nogal strak stonden van een toen nog onbekende drug. Max gaat undercover om de daders te kunnen grijpen, maar wordt ontdekt. Als zijn collega en beste vriend ook nog wordt vermoord en hij als hoofdverdachte wordt aangewezen is de jacht op Max Payne begonnen. Nu zitten de bad guys én de politie hem op de hielen. Max, op zijn beurt, zweert maar één ding: bittere wraak op de mensen die zijn dierbaren hebben vermoord en leven ontnomen.

Oh, ik ben Mona Sax nog vergeten, want een beetje verhaal introduceert ook een vrouwelijke held. De (uiteraard) beeldschone Mona helpt Max in zijn zoektocht naar de moordenaars. Dit is in een notendop het verhaal achter Max Payne. De plot van de film verschilt niet veel.

Troosteloos New York
Een recht toe-recht aan wraakverhaal dus. Op zich niets mis mee. Het spel speelde destijds in elk geval heerlijk weg. De besturing is prettig en je hebt een flink arsenaal aan wapens tot je beschikking. Alles en iedereen is bruut aan flarden te schieten. En dat kan zelfs in slow-motion, want de game leunt hevig op de bullettime effecten van The Matrix-films. Hoe cool! Maar het grootste pluspunt van het spel is wel de sfeer. New York is koud en grijs en het regent of sneeuwt er altijd. Om depressief van te worden. De monotone, teneergeslagen voice-over van Max loodst je door de levels, begeleid door melancholische vioolmuziek. Al met al doet het aan als een film-noir waarin de detective Max (en de femme fatale in de vorm van Mona) een zaak moet uitzoeken.
Het tweede deel, Max Payne: The Fall of Max Payne, die in 2003 uitkwam, is bijkans nóg sfeervoller.

In het spel Max Payne worden de levels ingeleid door stripverhalen met voice-over’s.

En dat is nu precies waar de verfilming geslaagd is. Afdeling Camera, Licht maar vooral Production Design hebben subliem werk geleverd. Max Payne, de film ziet er prachtig uit. Nimmer ervoor zag New York er zo koud, nat, contrastrijk en triest uit. De stad is verrot en de onderwereld heerst. Dit gezegd hebbende kan ik overgaan tot het met de grond gelijk maken van de rest.

Gaap
Want nee, Max Payne is slaapverwekkend. De karakters zijn ronduit oninteressant en het merendeel vervult zelfs een overbodige rol. De cliché’s druipen van het scherm en de dialogen zijn voorspelbaar en getuigen van weinig creativiteit. Het popje Mila Kunis werd gecast als Mona Sax en hoewel het geen straf is om naar haar te kijken is de keuze voor juist háár als Mona onbegrijpelijk. Ze lijkt niet op de Mona in het spel, die a) ouder b) wijzer c) grappiger en d) stoerder is. Deze Mona valt om als je blaast. Maar geen enkele beslissing was zo foutief als het casten van Mark Wahlberg als Max Payne.

Mark Wahlberg. Marky Mark, ken je ‘m nog? Met z’n ‘Good Vibrations’. Deze mislukte Vanilla Ice begon zijn carrière notabene bij The New Kids on the Block (net als z’n broertje Donnie)! I rest my case. En na zijn Funky Bunch avontuur ging hij de filmwereld vervuilen met zijn aanwezigheid. Noem één film waarin Mark Wahlberg van het scherm schittert. Eén! Nee, ik kom er ook niet op. Ja, misschien Boogie Nights, maar dat lag vooral aan de grootte van z’n pik.
Nee, ik heb het niet met deze levenloze acteur. Marky Mark kan maar één rol spelen en dat is die van Marky Mark. Zonder emotie en mimiek. Als Max Payne faalt hij faliekant. Want game-Max had nog ironie. En een sympathieker hoofd. Film-Max heeft niets van de game-Max. Ja, zijn leren jasje komt overeen.

Zapmoment

Maar het is niet alleen Mark’s schuld dat Max Payne mislukt is. Ook de regisseur krijgt straf. En de scenarist, die er een oninteressante, trippy drugsfilm met slappe actiescènes van maakte. Want kijk voor de gein eens naar twee andere wraakfilms die recentelijk uitkwamen: Shoot ‘em up! (2007, Michael Davis) en Taken (2008, Pierre Morel). Clive Owen, die in de eerste film boos is en als een idioot in de rondte schiet is duizend maal beter als Max Payne. Of Liam Neesson die zijn dochtertje redt uit de vrouwenhandel. Die man was pas overtuigend! Zo kan het ook, mensen.

Mijn tip: vermijd Max Payne, de film. Spendeer je gewonnen tijd met een aanrader van jewelste: Shoot ‘em up! en scoor als je de kans krijgt het spel Max Payne (of deel 2). Die zullen wel in de aanbieding gaan nu.

Voor de eigenwijzen:
Max Payne draait nu nog in de bioscoop.

Gekkenhuis. Een gloednieuwe lay-out hier op Mennomail. Het ouwe weblog en mijn portfolioruimte heb ik samengevoegd en op de root van dit domein geflikkert. Mocht je de oude MennoBlog volgen via RSS, dan dien je vanaf heden je feedlezer aan te passen: http://www.mennomail.nl/feed.

De site is nog lang niet af, maar het archief is wel al terug te lezen en alles is te bekijken. Hier en daar overlappen plaatjes de zijbalk en zijn sommige teksten nog in die schitterende Engelse taal, maar dat zal in de loop der tijd nog wel veranderen. Voor nu alvast veel plezier op Mennomail.nl en laat vooral weten wat je van de nieuwe lay vindt!

Grtz,
Menno