Wat doe jij als je wilt weten wie die ene film regisseerde? Of als je nieuwsgierig bent of een film een kijkbeurt waard is? De kans is groot dat je de Google raadpleegt of rechtstreeks naar de International Movie Database (IMDB) surft. Ik in elk geval wel. Deze door gebruikers gevulde site is zo ongelofelijk rijk aan informatie dat de rest bijna overbodig wordt. Toch verscheen vorige maand het Filmjaarboek 2008/2009. Ook dit jaar weer een flink gevuld boekwerk boordevol informatie. De vraag is: voegt dit nog wat toe? Eeuwig Weekend legt de voors en tegens van dit papieren filmoverzicht naast elkaar.

Het Filmjaarboek is de opvolger van het Nederlands Jaarboek Film dat van 1981 t/m 1990 verscheen. Daarna heette het een stukje compacter Filmjaarboek. Dikke boeken met beschrijvingen van alle in Nederland uitgebrachte bioscoopfilms van dat jaar, voorzien van uitgebreide credits. Het laatste boek bevat bovendien een zevental artikelen en overzichtjes van prijzen, bezoekcijfers en adressen. ‘Een onmisbare bron van informatie voor iedere filmliefhebber’ prijkt op de achterkant.

Voors
Het Filmjaarboek 2008/2009 is een fraai vormgegeven boek, ligt lekker in de hand, is volledig in kleur en bulkt van de informatie. Het is dan ook geen licht boekwerkje met z’n 272 pagina’s. Pagina’s 10 t/m 44 worden gevuld met feitjes, lijstjes, artikelen en interviews. Vooral interessant is de samenvatting van filmjaar 2008 waarin de trends, hoogte- en dieptepunten besproken worden. Het artikel van regisseur Martin Koolhoven over de carrière van Clint Eastwood is informatief en laat een enthousiaste fan aan het woord. Ook leuk is het stuk van internetjournalist Francisco van Jole die amateurfilms op internet behandelt.

De filmbeschrijvingen met credits zijn kort en objectief en bij bijna alle films prijkt een foto. Ook handig. Hierna volgen ruim 50 pagina’s regisseurs- en filmindex waarin wordt verwezen naar de Filmjaarboeken van 2001 t/m 2008, wat in je voordeel werkt als je ook die boeken in je bezit hebt.

Tegens
Is het niet een tikkie overdreven om te beweren dat het een onmisbare bron is voor elke filmliefhebber? Tuurlijk, alles mooi op een rijtje is handig, maar voegt het wat toe voor een filmfan? Die kijkt graag naar films en wil meer van die films afweten en heeft dan niet persé dit boek nodig.

Een absolute meerwaarde van het Filmjaarboek 2008/2009 zijn de artikelen. Dat kan naast het handige overzicht reden zijn voor een aanschaf . Maar waarom dan zo sumier? Francisco van Jole krijgt twee pagina’s. een stuk over de superheldenfilm krijgt maar drie pagina’s. Het lijkt me dat je juist met deze vulling moet uitpakken. Dát is pas onmisbaar voor de filmliefhebber! En ondertussen wel vijf (!) pagina’s gewijd aan de “Filmliefde” van de bekende Nederlander, in dit geval cabaretiers. Wat boeit mij het nou wat de favoriete films van Thomas van Luyn, Hans Teeuwen, Claudia de Breij of Jochem Meyer zijn? Come on!

En dan nog de objectieve filmbeschrijvingen van het boek. Ik snap het wel, het is de meest veilige manier, maar wat mij betreft ook de minst interessante. Geef naast de beschrijving ook een meninkje mee. Al is het maar een paar regels. Ook dát kan het boek specialer maken, zeker als er een vakkundige redactie en groep filmkenners achter zit (wat er zit!).

Conclusie
Ik denk dat er voor het Filmjaarboek zeker een markt is, maar wel één voor de generatie van vóór het internet. Een groep filmliefhebbers die trouw alle jaarboeken verzamelt en jaarlijks het rijtje in de boekenkast aanvult met de nieuwste editie. Het boek schiet wat mij betreft zijn doel voorbij door niet uit te pakken met de artikelen en kennis die in huis is. Juist nu, met duizenden filmsites in de lucht en IMDB als koploper, moet je jezelf onderscheiden en een boek leveren die meer biedt dan wat al op het net te vinden is. Met de te korte artikeltjes en de nutteloze Filmliefde-rubriek die er nu in staan red je het niet. Ook de meningsloze filmbeschrijvingen voegen niets toe, behalve dan het gebonden overzicht op papier.

Ik heb het Filmjaarboek doorgelezen en in mijn boekenkast gezet om het daar zeer waarschijnlijk nimmer meer uit te pakken. Noem het luiheid of noem het wijsheid, maar ik heb filminformatie sneller tevoorschijn op mijn monitor. En dan krijg ik er ook nog eens ontelbare links, foto’s en bewegend beeld bij. Het Filmjaarboek lijkt in elk geval verjaard.

Het Filmjaarboek 2008/2009 (ISBN 978 90 6403 727 6) ligt overal in de winkel en kost 20 euro.

Sinds het vliegtuig van Turkish Airlines op 25 februari neerstortte bij Schiphol en dit nieuws als eerste via Twitter de wereld instuiterde is het medium in enorme populariteit gestegen (luister ook naar dit radiofragment). Nederlanders maken een Twitteraccount aan alsof het niets is. Inmiddels zo’n 15.000 volgens Jaap Stronks, internetjournalist. Hyves is nog Neerlands kampioen, maar Twitter volgt snel.

Niet zo raar, want het is een interessant medium. Internetcriticus en auteur Andrew Keen noemde het zelfs de toekomst van het internet. De opvolger van Web 2.0. En het zou best eens waar kunnen zijn. Nieuws volg je tegenwoordig via Twitter. Het is “microbloggen”, een alternatieve vorm van een RSS feed of een nieuwsbrief; je volgt diensten wanneer en waar jij wilt. Met vrienden, collega’s en familie onderhoud je dagelijks contact en via followers blijf je op de hoogte van de laatste nieuwtjes, vind je antwoord op je vragen en deel je links, wetenswaardigheden en passies.

Ook de sterren twitteren. Model en vrouw-van-David-Bowie Iman twittert. Britney Spears twittert. Stephen Fry is een fanatiek en komisch twitteraar. En zelfs Obama (nou ja, zijn mannetjes) twittert. De kaaskoppen zijn ook flink vertegenwoordigt. Berucht is natuurlijk de tweet van Maxime Verhagen die een foto van een vergadering publiceerde op Twitter. Dat kon niet. Maar ook Erben Wennemars twittert, Catherine Keyl twittert, Kluun en Ronald Giphart twitteren.

En Youp van ‘t Hek twittert.

Althans, dat gelooft niet iedereen. Het is ook niet bevestigt dat hij het is. Er zijn dan ook ongelovigen op Twitter. Niet vreemd overigens, want er zijn veel nepaccounts. Afgelopen donderdag nog was de fake account van NOS journaliste Marieke de Vries in opspraak; die zou beweren op de PVV gestemd te hebben. Ikzelf ben ervan overtuigd dat Youp het wél is. En als je een beetje nadenkt is dat ook niet zo moeilijk te achterhalen.

Lees verder! »

Sinds het vliegtuig van Turkish Airlines op 25 februari neerstortte bij Schiphol en dit nieuws als eerste via Twitter de wereld instuiterde is het medium in enorme populariteit gestegen (luister ook naar dit radiofragment). Nederlanders maken een Twitteraccount aan alsof het niets is. Inmiddels zo’n 15.000 volgens Jaap Stronks, internetjournalist. Hyves is nog Neerlands kampioen, maar Twitter volgt snel.

Niet zo raar, want het is een interessant medium. Internetcriticus en auteur Andrew Keen noemde het zelfs de toekomst van het internet. De opvolger van Web 2.0. En het zou best eens waar kunnen zijn. Nieuws volg je tegenwoordig via Twitter. Het is “microbloggen”, een alternatieve vorm van een RSS feed of een nieuwsbrief; je volgt diensten wanneer en waar jij wilt. Met vrienden, collega’s en familie onderhoud je dagelijks contact en via followers blijf je op de hoogte van de laatste nieuwtjes, vind je antwoord op je vragen en deel je links, wetenswaardigheden en passies.

Ook de sterren twitteren. Model en vrouw-van-David-Bowie Iman twittert. Britney Spears twittert. Stephen Fry is een fanatiek en komisch twitteraar. En zelfs Obama (nou ja, zijn mannetjes) twittert. De kaaskoppen zijn ook flink vertegenwoordigd. Berucht is natuurlijk de tweet van Maxime Verhagen die een foto van een vergadering publiceerde op Twitter. Dat kon niet. Maar ook Erben Wennemars twittert, Catherine Keyl twittert, Kluun en Ronald Giphart twitteren.

En Youp van ‘t Hek twittert.

Althans, dat gelooft niet iedereen. Er zijn dan ook ongelovigen op Twitter. Niet vreemd overigens, want er zijn veel nepaccounts. Afgelopen donderdag nog was de fake account van NOS journaliste Marieke de Vries in opspraak; die zou beweren op de PVV gestemd te hebben. Ikzelf ben ervan overtuigd dat Youp het wél is. En als je een beetje nadenkt is dat ook niet zo moeilijk te achterhalen.

Nu moet je weten dat ik een Youp liefhebber ben. Als kind al zette ik zijn cabaretprogramma’s op cassettebandje en luisterde deze avondenlang af op mijn Walkman. Heerlijk voor het slapen. Zijn oude shows Hond op het ijs, Man Vermist en Alles of nooit kan ik dan ook nog altijd in zijn geheel meedreunen. Zijn cynische humor spreekt me aan en ondanks zijn grachtengordel-attitude trek ik Youp wel.
Ik heb dan ook nimmer getwijfeld aan de authenticiteit van zijn Twitteraccount. De schrijfstijl, humor, spitsvondigheid is typisch Youp.

En zijn tweets zijn ook nog eens razendknap. Want zoals bekend heb je voor een bericht via Twitter slechts 140 tekens ter beschikking en Youp vult deze bijna altijd exact. Het zijn perfect doordachte grapjes die buitengewoon knap in 140 tekens zijn gepropt. Dat moet je kunnen! En ze zijn ook nog eens grappig:

Voor diegenen die nog steeds niet zijn overtuigd dat @youpvanthek de échte Youp van ‘t Hek is, moet zijn laatste column in de NRC maar eens lezen, Dalai Lamaar. Het is een opeenstapeling van alle tweets die hij de afgelopen dagen twitterde. Dezelfde grapjes, dezelfde bewoordingen, dezelfde conclusies.

Verwarring over authenticiteit Youp van ‘t Hek op Twitter. Misschien wel de beste grap.

Groet,
@mennomail

Ja, hier moest ik erg om lachen. Big Brother Ruud is terug.
“Ik laat me niet gek maken. Ik maak mensen gek”.

Erg goed gedaan!

Vanaf vandaag draait het vierde deel van de Terminator-filmreeks in de zalen. Terminator Salvation heet ‘ie. Met in de hoofdrol gloeiendhete Hollywoodster Christian Bale. Na drie films en 31 afleveringen van de spin-off serie kon er ook nog wel een film bij. Oh, en een game. Is het hierna dan afgelopen? Nope.

Deze filmposter verdient een prijs!

Waar waren we ook alweer gebleven?
Even een opfrissertje. In Terminator 1 (1984, James Cameron) probeert een allesvernietigende robot uit de toekomst (Arnold Schwarzenegger) de dan nog ongeboren verzetsleider John Connor te elimineren door op zijn ouders te jagen. Dat mislukt. In Terminator 2 (1994, James Cameron) komt Schwarzenegger de Terminator terug uit de toekomst, maar ditmaal om John Conner te beschermen tegen een andere boze Terminator. Dit kan omdat John dit in de toekomst zo heeft geregeld. Dan Terminator 3 (2003, Jonathan Mostow), met wederom de terugkeer van beveiligingsrobot Schwarzie (in zijn laatste rol voordat hij Californië onveilig ging maken) en een nog vervelendere boze robot, die nu de vorm van een vrouw aanneemt.

En ondertussen probeert John steeds om de oorlog van de robots en machines te voorkomen. Drie films lang probeert hij ‘Judgment Day’,  de dag des oordeels, te verijdelen. En drie films lang faalt hij. Ja, op een gegeven moment houdt het op. All hell breaks dan ook los ergens in 2004. De wereld is kapot, de mensheid grotendeels uitgeroeid. Skynet, het computernetwerk dat alles wat enigszins mechanisch aanstuurt, is aan de macht en spaart niets van vlees en bloed en een kloppend hart.

In deze post-apocalyptische wereld speelt Terminator Salvation zich af. 14 Jaar later. John leidt inmiddels het verzet, een functie waar hij zijn leven lang tegen wil en dank al naar toe heeft geleeft. En dat klinkt allemaal reuze spannend, nietwaar? Mij heeft de Terminator reeks in elk geval geïntrigeerd. Ik ben sowieso gek op (post-) apocalyptische verhalen. Dit verhaal klinkt dan ook om je vingers bij af te likken. En zoals ik reeds in een eerder verslag op Eeuwig Weekend liet weten zijn de eerste twee films meesterlijk. James Cameron schreef het verhaal en regisseerde een tweetal filmklassiekers. Zonder meer. Toen hij het stokje overgaf aan Jonathan Mostow voor deeltje drie ging het mis.

De wereld is kaputt

De gokverslaafde Hollywoodmens
Goeie verhalen zijn uniek. Zeker in Hollywood. Daar moet je zuinig op zijn. Af en toe komt er een geslaagde verfilming uit voort. Terminator 1 is daar een voorbeeld van. Heb je  oprecht goud mee in handen. Het is uitermate link om daarmee te gokken en een vervolg uit te brengen. Het goud inzetten en hopen op winst. Een grote meerderheid in de filmwereld snijdt zichzelf in de vingers en verspeelt alles. Resultaat: een geflopte sequel, een teleurgesteld publiek en een deuk in je imago. Een te verwaarlozen kleine groep slaagt erin om de inzet te verveelvoudigen en een nóg betere film af te leveren dan het origineel. Star Wars: The Empire Strikes Back is daar een voorbeeld van. Daar tussenin zit de middenmoot. Deze groep speelt quitte en levert een kwalitatief minder geslaagde film af, maar nog wel een prima sequel. Je raadt het al, daar is Terminator 2 (Judgement Day) een voorbeeld van. Deel 1 was beter, maar deel 2 is ook okay. Leuk en aardig, maar het brengt wel consequenties met zich mee. Want succes maakt hebberig. En het goud wordt wéér ingezet in de hoop het nogmaals te verdubbelen. Ai. Niet gelukt. Zie daar: Terminator 3.

Terminator 3: Rise of the Machines met links John Connor

Deel 3, Rise of the Machines, miste de schwung, kunde, originaliteit en enthousiasme van James Cameron. Okee, Schwarzenegger draafde weer op en de stunts waren spectaculair, maar in alle opzichten was het een kopie van deel 2, met tot overmaat van ramp een vervelende vertolking van Nick Stahl in de rol van John Connor. ‘Bad Terminator’ Kristinna Loken had een leuk koppie (en een in cupmaat toenemende voorgevel) maar dat was het dan wel. ‘Dat moet beter’, dacht het verse team, met regisseur McG voorop. Deel 4 pakt het dan ook anders aan.

Terminated
Moet ook wel, want de wereld is immers kapot. Robots hoeven niet meer uit de toekomst naar het heden te komen, want de toekomst IS het heden. En John Connor wordt nu gespeeld door niemand minder dan Christian Bale. Moet goed gaan toch? Helaas. Ook deel 4 heeft het niet. Het verhaal is na de films en de serie wel bekend nu. De uiers zijn leeg en verlept. Ja, het ziet er prachtig uit en ja, het geluid is subliem (zeker in de bioscoop), maar jongens, waar is de frisse insteek? Waar is de verrassing?

Terminator Salvation schiet voort en mist doel. Hoe interessant het gegeven ook is, het blijft een voorgekauwd Hollywood vehikel met een futuristisch post-apocalyptisch sausje. Prachtige beelden, degelijk acteerwerk, houtsnijdende special effects, maar het is verhaal is op. Terminated. En dan is er ook nog een game uitgebracht onder dezelfde titel. Ook die schijnt de plank mis te slaan. Zouden de makers ervan hebben geleerd? Ik vrees het niet. Het einde schreeuwt namelijk om een vervolg. En die zal er ongetwijfeld komen. Het goud blinkt alweer in de gokhallen.

Terminator Salvation draait nu in de bioscoop.

En de uitslag.

Bleek een moeilijke kwis te zijn ditmaal. Het aantal juiste antwoorden was zelden zo laag. I love it! Laat die hersentjes maar kraken.

Eerst de goede antwoorden:

1: Invasion of the body snatchers (de briljante 1978. versie van Philip Kaufman)
2: Een jonge Christian Bale in Empire of the Sun (1987, Steven Spielberg)
3: De catwalk battle in Zoolander (2001, Ben Stiller)
4: Nee, geen William Shatner, maar Jim Carrey in In Living Color

5: Jon Voight
6: Bruce Lee
7: Een stomdronken Shane Macgowan op Pinkpop 1995

8: Born In The USA van Bruce Springsteen en Sticky Fingers van The Rolling Stones
9: Sjors en Sjimmie, hier een fragment uit De kolonel slaat door (2004, Bart van Gerwen).
10: Budd Dwyer, de Amerikaanse politicus die ervan beschuldigt werd steekpenningen te hebben aangenomen. Er hing een gevangenisstraf van 55 jaar en een flinke boete boven zijn hoofd. Tijdens een live uitgezonden persconferentie op 22 januari 1987 schoot hij zichzelf  door het hoofd. Er is vanzelfsprekend genoeg beeld van. Voor de sterke maagjes.
11: Dr. Snuggles

Dus.

En de top 5:

Op 1: het wordt eentonig: David de Rooij (met 11 juiste antwoorden)
Op 2: Serge Baeken (met 10 juiste antwoorden)
Op 3: Herman Kuiper en Peter Moerenhout (met 9 juiste antwoorden)
Op 4: Frank v/d Does, Wendy en frenkie (met 8 juiste antwoorden)
Op 5: Jeroen Jager en Erik Kriek (met 7 juiste antwoorden)

De punten worden weer opgeteld in de MennoKwis Hall of Fame. Bekijk hier je score!

Tot de volgende kwis!