Hatseflatse. Hier geen komkommers hoor. Een nieuwe MennoKwis! En dat in mijn vakantie. The things I do for you! Ga de boel ook niet meer uitleggen. Alles staat hiero.

Te winnen: Een MennoKwis Joker
Deadline: Dinsdag 4 augustus 00:01 uur

Antwoordformulier onder de Kwis. Zettemop!

Het is niet meer mogelijk in te zenden. De antwoorden staan 5 augustus op de site.

Tijdens mijn 14 dagen vakantie ga ik 14 verhalen tot me nemen. In de vorm van films, series, boeken, strips en games. En mijn ervaringen deel ik met jou op deze site. Wat bof je toch.

Vandaag: Superhero Movie

Soms moet je even je verstand op nul zetten en een belachelijke film kijken. Superhero Movie is daar een uitstekend voorbeeld van. Niets om het lijf, maar o zo leuk. Het is van de zelfde mensen achter flauwe films als Airplane!, de Naked Gun trilogie en Scary Movie. Platte seksgrappen dus en parodie op parodie. Als Leslie ‘Naked Gun’ Nielsen er dan ook nog in speelt, weet je wel wat je kunt verwachten.

Ditmaal wordt de superheldenfilm op de hak genomen. Niet zo vreemd met alle verfilmde Supermannen, Spidermannen, Hulken, Iron Mannen, Watchmannen, X-mannen en Batmannen van de laatste jaren. En ondanks het gebrek aan originaliteit en overvloed aan ordinaire grollen is de film lachen geblazen. Heel even kwam het genot van de Naked Gun films terug (wat waren die leuk zeg!).

Superhero Movie vertelt eigenlijk voornamelijk het verhaal van Spider-Man na. Nerdjochie is verliefd op het onbereikbare meiske op school, wordt tijdens schoolreisje gebeten door een waterjuffer (jawel) en krijgt superrrrpowers. De criminaliteit in de stad wordt door hem aangepakt, maar hij wordt gedwarsboomd door een bad guy (Hourglass) die alle inwoners wil uitroeien om het eeuwige leven te verkrijgen. En dit alles dan in een quasi-nonchi grappige manier van vertellen. En potver, het werkt!

Lees verder! »

Tijdens mijn 14 dagen vakantie ga ik 14 verhalen tot me nemen. In de vorm van films, series, boeken, strips en games. En mijn ervaringen deel ik met jou op deze site. Wat bof je toch.

Verhaaldag 3: Severance

Ik had twee vrienden op bezoek en beloofde hen een smeuïge horrorkomedie mét tieten: Severance! Dat zou me wat worden!

Severance betekent ontslagvergoeding en dat is een mooie titel voor deze film over een bedrijfsuitje dat in de soep loopt. De filmposter en tagline (‘Another bloody office outing’) zijn veelbelovend. Severance is een Brits-Duitse coproductie, maar verhaalt over een typisch Engels groepje kantoorlui.

Een busreis naar Hongarije strandt in het bos als de Hongaarse chauffeur weigert verder te rijden. De club wordt de bus uitgezet en besluit verder te wandelen naar het hotel. Ondertussen grappend en grollend en de zeven personages introducerend. Het hotel wordt niet gevonden en ze brengen de nacht door in een verlaten gebouw. Nooit doen natuurlijk, want hier begint de hel.

Dit klinkt niet bijster origineel, maar komt toch leuk op gang door de stereotypische hoofdpersonen, het tenenkrommende gegeven van verplichte teambuilding en de sferische spanningsopbouw. Tevens rijst constant de vraag of het nu een komedie is of een horror. Het giechelen om het wel en wee van de verkoopmedewerkers van een bedrijf dat internationaal wapens levert (!), vergaat snel als één van hen met zijn voet in een berenval trapt en jawel, deze daarin moet achterlaten. Enter horror!

Lees verder! »

Tijdens mijn 14 dagen vakantie ga ik 14 verhalen tot me nemen. In de vorm van films, series, boeken, strips en games. En mijn ervaringen deel ik met jou op deze site. Wat bof je toch.

Verhaaldag 2: Clerks

Eigenlijk zag ik twee films gisteren. Burn After Reading en Clerks. Hoewel de eerste tig keer beter was, wil ik het toch even hebben over Clerks.
Ik zag Clerks (1994, Kevin Smith) als eens eerder ergens rond ’95 en herinnerde me vaag wat fragmenten. Zoals het gepijpte lijk in de wc. Inmiddels heb ik wat meer van Kevin Smith’s werk gezien, waaronder Chasing Amy, Dogma en Jay and Silent Bob Strike Back, wat maar matig beviel. Ik weet het niet met meneer Smith. De man is getalenteerd en Clerks was absoluut vernieuwend en als debuut indrukwekkend, maar ik heb iets met zijn personages. Of beter gezegd: ik heb er NIETS mee.

De hoofdpersoon in Clerks, Dante, staat me niet aan. Ik vind ‘m vervelend. Zijn hoofd is raar en het is een totaal oninteressant karakter. Zijn mattie, mede-clerk Randal is, ondanks zijn houterige acteerwerk, al duizend maal interessanter. Over het feit dat beiden ingestudeerd hun dialogen over de toonbank stotteren heb ik het maar even niet.

Dante en Randal

Nog een voorbeeld van een boring personage uit Chasing Amy en Dogma: Ben Affleck. Mijn god. Als er iemand saai, emotieloos en dood- en doodgewoon is, is het hij wel. Kevin Smith denkt daar anders over. Die geeft hem een prominente rol in vier (!) van zijn films. Een ramp om naar te kijken. Evenals dat mens in Chasing Amy, hoe heet ze. Joey Lauren Adams, ja. Zij verpest de hele film met d’r rotstrot. Hoe kun je iemand casten met zo’n stem? Kevin kan het.

Lees verder! »

Vakantie. Twee weken lang niks doen. Ik ga niet naar een ver en zonnig oord, maar blijf gewoon in het Mokumse. Heerlijk. Vrijheid vieren zonder verplichtingen. Nou ja, één. Ik ga deze 14 dagen verhalen tot me nemen. Elke dag. In de vorm van films, series, boeken, strips en games. En mijn ervaringen deel ik met jou op deze site. Wat bof je toch.

Verhaaldag 1: Zusje

Zusje was vandaag op teevee en ook al zag ik deze film uit 1995 reeds driemaal, ik pakte ‘m maar weer eens mee. Niet alleen om Kim van Kooten, die -laten we er niet omheen draaien- gewoon een lekker ding is, maar ook omdat deze film me elke keer weer terug doet reizen naar mijn begintijd in Amsterdam.

In 1996 verhuisde ik namelijk van Assen naar de hoofdstad om camera te studeren aan de Filmacademie. Deze was toen nog gevestigd aan de Overtoom (nu hippe kunstvrijplaats OT301) en naar verluidt sprak de aan de Filmacademie afgestudeerde regisseur van Zusje, Robert Jan Westdijk, de scenariostudente Van Kooten aan bij de tramhalte tegenover deze Filmacademie.

Zusje zag ik datzelfde jaar en ik was onder de indruk. Nog steeds. Ondanks de kneuterigheid. De film laat een zeer sfeervol en knus studentenleven in het zomerse Amsterdam zien. In de tijd voor de komst van internet. Precies zoals ik het ervoer. Kim (toen 22 jaar) debuteert en doet dat met verve. Evenals de sympathieke Roeland Fernhout, die op de poster hierboven overigens schandalig als Roelof vermeld wordt.
Het verhaal van Zusje over broer Martijn die na lange tijd zijn zusje Daantje opzoekt om een onopgeloste kwestie uit het verleden uit de weg te ruimen, wordt op een bijzondere manier vertelt, namelijk vanuit het perspectief van Martijn die alles filmt. Op deze manier zie je wel heel veel Van Kooten, wat vervelend had kunnen zijn als zij een vervelend persoon was en slecht acteerde. Gelukkig doet ze het op beide vlakken prima.

Lees verder! »

Die snor!
Die gekleurde TL-balken!
Die kleding!
Die danspasjes!
Die special effects!

Da’s schrikken he?

Nee, ik heb geen foto, noch weet ik of mijn toekomstige kind van het mannelijke of vrouwelijke geslacht is. Feit is wel dat mijn lieve vriendin en ik in blijde verwachting zijn. De echo’s en het beginnende buikje bewijzen het! Er is geen verzwijgen meer aan.

Niet dat ik het erg vind. Integendeel. Ben zo opgetogen as hell. Spannende tijden, man! Onwerkelijk ook, al die felicitaties en zelfs al babykleertjes (dank je mam!). Het grote wennen is begonnen.

P.S. Deze knuffel staat alvast op mijn verlanglijst. Als iemand een verkoopadres weet?