Afgelopen donderdag plofte naast het jarige stripmagazine Zone 5300 (15 jaar alweder!) ook nummer 6 van stripblad De Lijn op mijn deurmat. Andere koek, maar daarom niet minder interessant.

De Lijn is een amateurstripblad dat zich richt op jonge tekenaars met het accent op de verhalende  strip. Prachtig natuurlijk dat er in deze moeilijke tijd voor strips nog een papieren podium bestaat voor beginnende auteurs die wat anders pogen te maken dan cartoons of strookstrips. Hulde ook voor de prachtige cover (Aimée de Jongh), net als de rest van de vormgeving en thematiek een ode aan de Amerikaanse SF-comics uit de jaren ’50.

Gemiste Lijn
Helaas is niet alles perfect aan De Ruimtelijke Lijn. Zo opent het blaadje met een dodelijk saaie strip van tekenares Linda van Bruggen, die 4 pagina’s uittrekt om plaatjes te tekenen bij het nummer ‘Astronaut‘ van Spinvis. Afgezien van het feit dat dit niet bijster origineel is, voegen de plaatjes ook niks toe aan de songtekst. Het zijn letterlijke visualisaties, precies zoals je het zelf voor je zou kunnen zien. Maak het dan wat spannender door te spelen met beeld en tekst.

Ook de strip ‘Laatbloeiers’ van Roderick Leermakers leest niet prettig weg. Een verhaal dat van de hak op de tak springt, verbeeld door drukke houterige tekeningen. En de 18-jarige Yannick Schueler weet met zijn nog gebrekkige tekenkunst de clou van zijn stripverhaal niet duidelijk in beeld te brengen en laat de lezer gissend achter.

‘Da cuique suum’, door Emma Ringelberg (tekeningen) en Yannick Schueler (tekst). In al zijn rommeligheid toch een sympathiek verhaaltje

Rake Lijn
Gelukkig is er ook veel moois te zien in De Ruimtelijke Lijn. Zo is het verhaal ‘Contact’ van Martijn van Santen de absolute uitschieter van dit nummer. Prachtige tekeningen en een verhaal dat je potverdrie een traantje doet wegpinken. Knap. Ook de summiere bijdrage van Stephan Brusche, ‘Moon thriller’ is weer een plaatje. Net als in voorgaande edities is er in De Ruimtelijke Lijn tevens plek voor een samenwerking tussen een gevestigde en een beginnende artiest. Ditmaal Niwi en Hendrik J. Vos. Het resulteerde in een viertal fraaie pagina’s.

Een pagina van ‘Contact’ van Martijn van Santen

En zo zijn er nog een stuk of zes verhalen te lezen. Wisselend van kwaliteit, maar dat is te verwachten bij een amateurstripblad. En dat geeft ook helemaal niets, want met die bril op, lezen de verhalen prima weg en let je minder op schoonheidsfoutjes. Bindende factor is het aanstekelijke enthousiasme dat van de pagina’s spat. Stuk voor stuk hebben de auteurs hun hart en ziel in de pagina’s gestopt en dat is mooi om te zien. Alleen daarom al lees ik De Lijn, al 6 nummers lang, met ontzettend veel plezier.

De Ruimtelijke Lijn is in de betere stripwinkels in Nederland verkrijgbaar. Bestellen via de site kan natuurlijk ook.

Gisteren vond in stripwinkel Lambiek te Mokum voor de vijfde maal de 24 Hour Comic Day plaats. Wat dat is? Een stel gestoorde striptekenaars komt een etmaal samen om in 24 uren 24 pagina’s strip af te leveren. Een gegeven ooit bedacht door zelfverklaard stripgoeroe Scott McCloud.

Ik deed dit jaar voor de derde keer mee en net als vorige keren heb ik geen 24 pagina’s volgekregen. Sterker: ik haalde de 24 uur niet eens. Na 20 uren besloot ik de boel de boel te laten en naar huis te gaan. Te moe, te ongeïnspireerd, te afgeleid (veel te gezellig zoiets!) en te weinig zin. Hulde en respect dan ook voor de lieden die het wél volhielden. Een rijk geïllustreerd verslag van het evenement maakte Michael Minneboo op zijn site.

Afgehaakt of niet, ik krabbelde wel 9 stroken van mijn met Maarten Janssens verzonnen stripcreatie Zombieshit (werktitel) vol. Grappig bedoelde strookjes over een zombietje in een post-apocalyptische wereld.

Of dit concept geslaagd is mag jij zelf bepalen: