Links ons aller Dylan anno 2010. Rechts niemand minder dan pa anno 1976. 33 Jaar evolutie en er is NIETS veranderd.
Erg bijzonder dit.

Aanschouw Dylan Anne Kooistra!
Kan niet beschrijven hoe blij we zijn.

De kattenbak is schoongemaakt en opgeborgen.
De eet- en drinkbakjes afgewassen.
De kussens en dekens terug in de kast.
De afgeragte krabpaal bij het grof vuil.

Holly is bij haar nieuwe baasjes. Ik mis haar enorm.

23 augustus – 17 oktober

We schrijven 1994. Ik was 18 en reed lesauto voor mijn rijexamen. Ik denk dat ik een lesje of 30 gehad had voordat ik aan het examen kon beginnen. Ik zakte. Te snel op een kruispunt afgereden, te lang op een stilstaande tractor gewacht. Zoiets. Ik weet het niet meer precies. Feit was dat ik een herkansing niet heb aangepakt, want ik verhuisde naar de hoofdstad voor mijn studie. Zonde. Niet slim ook, maar ik had geen zin meer. Zou het een andere keer wel weer oppakken. Als ik er weer zin in en geld voor had.

Nu dus. 15 Jaar later.

Want ja, wat moet je met een auto in druk Amsterdam terwijl ik voor mijn werk heen en weer trein. Maar toch, het is wel handig. Zeker met een kleintje op komst (papa Menno in de auto, jeez wie had dat kunnen denken). Ik heb er inmiddels 11 lesuren opzitten en ja, ik merk wel dat die eerdere 30 uren hun vruchten hebben afgeworpen. Het zit nog in mijn bloed, al is het nog wel wennen. Vooral het kijkgedrag is een puntje van aandacht. Ik heb nog 4 lesuren te gaan en dan is de dag daar. Judgment Day.

Vandaag heb alvast een begin gemaakt en mijn theoriecertificaat behaald. Net als 15 jaar geleden weer in de bankjes met de knopjes en de zenuwslopende uitslag. En net als toen in één keer geslaagd. Er is wel veel veranderd. Zo is het certificaat nu maar één jaar geldig. Toen drie. Ook gelden er sinds maart dit jaar nieuwe regels en bestaat het theorie-examen uit twee delen: 25 vragen waarin je kennis over gevaarherkenning wordt getest (hiervan mag je er 12 fout hebben), gevolgd door een veertigtal kennis- en inzichtvragen waarvan er slechts vijf fout mogen zijn. Ik behaalde respectievelijk een foutenaantal van zeven en vier. Kan beter, maar ik vind het allang prima zo.

Want laten we eerlijk zijn: veel van de theorievragen zul je nimmer meer tegenkomen in je leven als praktiserend verkeersdeelnemer. Er zijn ook wel heel veel “nutteloze” feitjes. Maar goed, voor het examen moet je ze weten. Ik raad beginnende theoriestudenten overigens met klem aan om deze CD aan te schaffen, dan wel te lenen: de EduDrive Rijbewijs B Examen cd. Hierop heb je alle op het CBR voorkomende vraagsoorten plus tien proefexamens incluis voorleesstem en tijdsbalk. Ik had er veel aan.

Maar dat is allemaal dat. Ik heb ‘m en ik ga me weer concentreren op het praktijkexamen. Je hoort het wel.