De muziek is van Led Zeppelin (The Rain Song) en David Bowie (Space Oddity).

Zie hier meer video’s

Hier twee schetsen en een eerste oipzet van de eerste cover: The Man Who Sold The World.

En hierna ga ik de strip maken. Waarom ligt hij daar als vrouw verkleed? Waarom een ruitenheer in zijn hand? Waarom de rest van het kaartenpak op de grond? Wie is de dame in het fotolijstje rechts?

Mijn Bowie-documentatie:

Enfin. Ik vermaak me wel de komende twee jaar (dat heb ik me gegeven). Bowie maakte in zijn carrière 26 solo albums en dan heb ik de live albums niet meegerekend. En de twee Tin Machine albums. En de soundtracks en verzamelaars.

Op 7 december 2010 verscheen een interviewtje met mij in de VPRO Gids. Hier een scan (klik voor groot), gevolgd door een uitgebreidere FAQ.

1. Wat houdt het Bowie-project precies in?
Ik ben van plan om van elke platenhoes van David Bowie een strip én covertekening te maken. In het uiteindelijke boek komt op de linkerpagina de strip en op de rechterpagina de cover. Full-color. De strip vertelt beknopt en geheel op eigen wijze de totstandkoming van de cover. Op waarheid gebaseerd, maar met eigen inbreng.

2. Hoe ben je op het idee voor dit project gekomen?
Ik ben al fan van Bowie sinds mijn elfde, toen ik in 1987 de film Labyrint (Jim Henson) zag. Hierin speelde Bowie de gemene Goblinkoning. Datzelfde jaar kwam zijn album ‘Never Let Me Down’ uit, achteraf zijn slechtste plaat aller tijden, maar ik was toen verkocht. Ik ging me in de man verdiepen, huurde boeken van de bieb, maakte een werkstuk en nam alle Bowie elpees van mijn oom op op cassettebandjes. Sindsdien ben ik obsessief fan. Ik koop, zie, lees en luister alles wat Bowie is. Inmiddels wat minder fanatiek, maar nog altijd intrigeert de man mij. Zijn muziek is subliem en hijzelf is een intelligente en interessante persoonlijkheid. Aangezien tekenen een andere hobby van mij is, besloot ik een paar maanden geleden zijn hoezen maar eens te verstrippen.

3. Er zijn nogal wat covers; hoe pak je dit in godsnaam aan?
Klopt. Bowie heeft tot nu toe 26 studioalbums gemaakt, plus een groot aantal live platen, soundtracks en twee ‘Tin Machine’ (zijn hobbybandje) albums. Ik begin gewoon. Eerst de albumhoes, dan de totstandkoming in stripvorm, met zo veel mogelijk links naar de tracks op dat album. Verder leg ik mezelf geen grenzen op. Alles mag en alles kan. Ook in tekenstijl. Zo zou ik zomaar het camerastandpunt van een albumhoes kunnen wijzigen. Of de actie 2 seconden later laten plaatsvinden. En als ik Bowie in een strip een strontvlieg wil laten zijn, dan doe ik dat. Mag jij raden over welke albumhoes ik het dan heb.

4. De cover van ‘The Man Who Sold the World’, is de eerste die door je verstript is, waarom heb je besloten met deze cover de spits van het project af te bijten?
Het is zijn tweede plaat en die hoes intrigeert me. Hij ligt er op een bank met lang haar en een lange jurk aan. Waarom een ruitenheer in zijn hand? Waarom de rest van de speelkaarten verspreid over de grond? Wie is de dame in het fotolijstje rechts? Die antwoorden geef ik in de strip.

5. Zijn je ‘striptuele interpretaties’ van de covers op feiten gebaseerd?
Voor het grootste deel wel. Ik kan niet om de bestaande cover heen. Het verhaal erachter verzin ik zelf. En misschien verstop ik ook wel wat fictieve elementen in mijn versie van de cover.

6. Waarom leent het personage David Bowie, in het bijzonder zijn covers, zich goed voor een strip?
De covers van Bowie zijn altijd al bijzonder geweest. Ze vertellen een verhaal. Ze verrassen, verbazen en stellen vragen. De persoon Bowie was natuurlijk zelf ook jarenlang zo vaag als het maar kon. Heel de jaren ‘70 verstopte hij zich achter verschillende maskers en alter-ego’s in de meest kleurrijke verschijningen. Dat is heerlijk om te tekenen!

7. Wanneer moeten we naar de winkel snellen voor het uiteindelijke album?
Ik heb mezelf twee jaar gegeven, maar ik vrees dat het langer gaat duren. Ik doe het in mijn vrije tijd en voor de lol (tenzij er een geïnteresseerde uitgever is die me sponsort). Ik hoop dat Bowie het boek zelf ook nog kan inzien. Hij is nu 63 jaar, dus dat moet te doen zijn.

8. Is de uiteindelijke album alleen leuk/interessant voor David Bowie fans en muziekliefhebbers?
Vooral Bowie-fans zullen smullen, maar omdat ik mijn eigen fantasie er ook op loslaat is het ook interessant voor de algemene strip- en muziekliefhebber. Het is de bedoeling er een groot koffietafelboek van te maken, vol met verschillende stijlen en tekenexperimenten. Dat moet ook een groot deel van kunstminnend Holland beroeren.

9. Kunnen we het project volgen?
Jazeker, op deze site zijn de vorderingen te volgen: http://bowie.mennomail.nl

Hoe? Door het eerste deel van de beats in een liedje uit te rekken en het tweede deel in te krimpen. Op deze wijze worden vierkwartmaats-liedjes automatisch zesachtste-liedjes en kun je het niet helpen stil te blijven zitten en mee te deinen. Hier een aantal geslaagde voorbeelden. Check vooral ‘Sweet Child O’ Mine’ van Guns n’ Roses en ‘Enter Sandman’ van Metallica.

De Amerikaanse programmeur Paul Lamere schreef het script, maar al snel konden mijn collega’s bij VPRO Digitaal de “code kraken” en voor we het wisten verswingden we David Bowie, Herman Brood en De Jeugd van Tegenwoordig.

Hieronder onze probeersels.

David Bowie – ‘Ashes to Ashes’

De Jeugd van Tegenwoordig – ‘Watskeburt’

Aanvankelijk samengesteld voor een nieuwsgierige collega, maar ook gelijk voor al die mensen die ik al heel lang een best-of-lijstje beloofde is hier dan eindelijk voor nu en de toekomst:

De 35 allerbeste nummers van David Bowie
(Let op: in chronologische volgorde)
De playlist in Spotify

De nummers met een bliksemschicht erachter springen er helemaal uit wegens sentimentele of sec artistieke waarde. Dit is voor eens en altijd de ultieme Best-of-Bowie-lijst. Een uitleg per nummer volgt in latere posts. Dit moest ik eerst even kwijt.

1. An Occasional Dream (1969, van: Space Oddity)
2. All the Madmen (van: The Man Who Sold the World, 1970)
3. Life On Mars (1971, van: Hunky Dory)
4. Lady Stardust (1972, van: The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars)
5. Rock & Roll Suicide (1972, van: The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars)
6. Drive-In Saturday (1973, van: Aladdin Sane)
7. Lady Grinning Soul (1973, van: Aladdin Sane)
8. My Death (1973, van: Ziggy Stardust: The Motion Picture)
9. Aladdin Sane (1974, van: David Live)
10. Sweet Thing (1974, van: Diamond Dogs)
11. We Are The Dead (1974, van: Diamond Dogs)
12. Win (1975, van: Young Americans)
13. Station To Station (1976, van: Station To Station)
14. Word On A Wing (1976, van: Station To Station)
15. Wild is the Wind (1976, van: Station To Station)
16. Sound And Vision (1977, van: Low)
17. Always Crashing In The Same Car (1977, van: Low)
18. Warszawa (1977, van: Low)
19. Sons Of The Silent Age (1978, van: “Heroes”)
20. D.J. (1978, van: Lodger)
21. Repetition (1978, van: Lodger)
22. Scream Like A Baby (1980, van: Scary Monsters (And Super Creeps))
23. It’s No Game (Part 2) (1980, van: Scary Monsters (And Super Creeps))
24. Without You (1983, van: Let’s Dance)
25. Cat People (Putting Out Fire) (1983, van: Let’s Dance)
26. Loving The Alien (1984, van: Tonight)
27. This Is Not America (1985, van: The Falcon And The Snowman OST)
28. Prisoner Of Love (1989, van: Tin Machine)
29. Amlapura (1991, van: Tin Machine II)
30. The Motel (1995, van: 1. Outside)
31. The Voyeur Of Utter Destruction (1995, van: 1. Outside)
32. Pictures of Lily (2001, van: Substitute – The Songs Of The Who)
33. I Would Be Your Slave (2002, van: Heathen)
34. Conversation Piece (2002, van: Heathen bonus disc)
35. Never Get Old (2003, van: Reality)

De lijst is ook als playlist in Spotify beschikbaar: Menno’s 35 allerbeste Bowie nummers

En dan die:

Die Antwoord.

Mijn beste vriend en ik vergeleken destijds de mate van belangrijkheid van Bowie en Jackson altijd met elkaar. Wie heeft het meeste impact op de muziekwereld? Hoeveel mensen kennen Michael Jackson en hoeveel mensen kennen David Bowie? Vanzelfsprekend was ik voor Bowie en hij voor Jackson.

We kwamen er niet uit en achteraf bekeken zijn de twee artiesten niet met elkaar te vergelijken. Bowie heeft zich, afgezien van zijn Let’s Dance periode, nooit op een commerciële carrière gefocust en is in “alternatieve” kringen vele malen groter en geliefder.

De drift om Bowie te supporten bleef en blijft in mij. Ook nu weer, want ik MOET even kwijt dat Bowie zelfs eerder was met de Moonwalk. Wat? Ja, echt! Reedsch in de jaren ’60, tijdens zijn experimenten met mime. Concreter werd het in 1974, tijdens zijn Diamond Dogs tour. Tijdens een theatrale vertolking van ‘Aladdin Sane’ liep Bowie achteruit alsof hij vooruit liep, de bekende moonwalk dus. Okay, hij staat stil tijdens de loop, maar het is ‘m echt! De King of Pop stond naar verluid in het publiek en keek ernaar (om zijn versie negen jaar later publiekelijk te showen tijdens ‘Billy Jean’).

Beeld? Heb ik!
Bowie dunner dan ooit en zijn neus dieper in de coke dan ooit, maar moonwalken doet ‘ie!

Overigens neemt Bowie de naam Michael Jackson nog even in de mond in het nummer ‘Shopping for Girls’ van Tin Machine (Bowie’s hobby bandje eind jaren ’80, begin jaren ’90):

A small black someone jumps over the crazy white god
Cranking up the volume on a Michael Jackson song

[See post to listen to audio]

Hier de beide heren samen in 1983, backstage tijdens Bowie’s Serious Moonlight tour:

Ja, dan krijg je dit soort voorbeelden:

(Dank @frenkie!)

Bron: http://www.tcpalm.com

Je kunt je voorstellen hoe verrast hij was toen hij zichzelf een jaartje later herkende op de platenhoes. Vorig jaar is Meneer Cole overleden. Op de officiële  site van de Beatles is een mooie video te zien ter promotie van de Beatles Rock Band game, waarin een fraai over shoulder-shot van Paul Cole is te zien:

Erg knap gedaan. Zijn de Beatles er nu digitaal in gezet of zijn het dubbelgangers? Bekijk de video hieronder:

Hier overigens live beeld van Abbey Road.

Die snor!
Die gekleurde TL-balken!
Die kleding!
Die danspasjes!
Die special effects!

Pierre Baigorry, want zo heet ‘ie echt is een reggae/hiphopper en geniet al enige bekendheid met zijn band Seeed. Stadtaffe is zijn soloplaat en ‘ Haus am See’ is de grote hit, inclusief orkestrale strijkers. Hieronder de video die je gewoon heel vrolijk maakt. Let vooral ook op de mooie teksten. De hele plaat is overigens erg lekker.