Was ik hier nog Car Owner van de firma ConnetctCar, vandaag ben ik een heuse echte oprechte Car Owner geworden.

Met collega en autoheld Roel kocht ik vanmiddag mijn eerste eigenste auto. Tweedehandsje. Een Mazda. Voor de nerds: een Mazda Demio 1.3 Exclusive. Mét bullbar en roof rails. In de lelijkste kleur groen die je kunt verzinnen ook. Maar wat ben ik er verliefd op geworden.

Tevens met stuurbekrachtiging, elektrieke ramen, centrale deurbegrendeling, airco, kek geluidssysteem en erg veel ruimte.

Wat foto’s dan.

Ik ben een gelukkig (en armer) man.

Geïnspireerd door een aantal mensen op Facebook heb ik ook een Celebrity Crushkaart gemaakt.
Op deze dames was ik in verschillende maten verliefd. Van stapelgek tot geobsedeerd in love. Van linksboven (ik was tien jaar oud) tot rechtsonder (nu).

Voila:

Vlnr: Jennifer Grey (Baby) in Dirty Dancing, Kelly Lebrock in Weird Science, Franka van Henk Kuijpers, Druuna van Serpieri, Yvon Jaspers toen ze nog jong, leuk en veelbelovend was en niet het verkeerde Tuttenpad insloeg, Jennifer Connely (Sarah) in Labyrinth, Erika Eleniak in Baywatch, Kim van Kooten in Zusje, Holly Palmer (achtergrondzangeres van Bowie in 1999/2000), Kate Hudson (Penny Lane) in Almost Famous, Natalie Portman in Garden State, Ellen de Man Lapidoth van de Postbank relames, Lidewy Hendriks (voormalig AT5 verkeer meisje), Angelina Jolie van rond de eeuwwisseling en Britta van Dead & Britta.

Op wie was jij?

Yours truly heeft sinds een dag of tien de live-stream van Aljezeera over de volksopstand in Egypte bijna constant aan. Het waren en zijn heftige beelden en historisch belangrijke gebeurtenissen. Hij zit er nog steeds, die ouwe Mubarak, maar niet lang meer. Met extra interesse las ik dan ook de graphic novel die -wat een timing!- vorige week uitkwam en handelt over corruptie binnen het politiekorps te Caïro: Stad van klei.

De actualiteit was niet de enige reden dat ik dit boek deze week las, ik was al groot fan van het tekenwerk van Milan Hulsing, die ook illustreert voor het tijdschrift en mijn lijfblad Schokkend Nieuws. De in Caïro wonende en werkende tekenaar heeft een schilderachtige, losse en bijna abstracte stijl die mij erg aanspreekt. De tekeningen in Stad van klei lijken met een snelle losse pols op het papier gezet, maar zijn wel degelijk doordacht. Kijk maar eens door je wimpers en je zult fotografische nauwkeurigheid waarnemen met prachtig schaduwwerk in de gezichten.

Los van de tekenstijl en de link met de huidige situatie in Egypte is het verhaal ook sterk. Hoofdpersoon Salem, een ambtenaar, beraamt een plan om geld te innen op basis van politiesalarissen uit het stadje Khaldiya. Het fictieve stadje Khaldiya, that is. Een meesterlijk idee, want “het departementsarchief staat vol met stadjes met dat soort namen. En niemand die die plaatsen ooit heeft gezien”. En terwijl Salems bankrekening groeit krijgt hij het steeds moeilijker om aannemelijke redenen te verzinnen om geld op te vragen.
Om enig zicht op de infrastructuur en locaties in deze fictieve stad te krijgen, bouwt hij ‘m in zijn geheel na in zijn appartement. Met klei. De grens tussen de werkelijke en de nepwereld wordt steeds schimmiger en Salem verliest zichzelf steeds meer.

De graphic novel (sjiek woord voor stripboek) is gebaseerd op het boek Al-Khaldiya (Over the Bidge) van de Egyptische schrijver Mohamed El Bisatie en werkt uitstekend in de grafische vorm. Zo heeft Hulsing gekozen voor een grauw en grijs kleurenpalet voor de wereld van Salem de ambtenaar en een geelbruine en (hoe kan het anders) klei-kleurige stijl voor de wereld van Salem de corrupte politie-inspecteur.

Kortom: een sterk verhaal over sociale ongelijkheden en smerige smerissen dat voor een deel laat zien waartegen de bevolking van Caïro vorige week in opstand kwam. Tel hier de uitmuntende tekenstijl van Milan Hulsing bovenop en je hebt een boek van goud te pakken.

En zo blader je er in 52 seconden van achter naar voren doorheen:

Stad van klei – Milan Hulsing
Oog & Blik/De Bezige Bij
144 pagina’s, 19,90 euro’s

Dit stukje tekst kwam ik zojuist tegen op het www en maakte indruk.
“However vast the darkness, we must supply our own light”.

Pilaf maken, zeg ik altijd, is het makkelijkste wat er is. Ik denk dat ik het zo’n keer of tien per dag zeg. Een ongelovig “jaja” (of “uhuh”, daar wil ik van af wezen), luidt dan regelmatig de repliek. Mijn antwoord is dan keer op keer:

Men neme een snijplank en hakt een ui in stukken.

Afbeelding 1

Doe hetzelfde met een knoflook en een tweetal lappen kipfilet. Overigens mag de filet van de biologische dan wel gewone kip afkomstig zijn. Na deze aflevering van Goudzoekers weten we inmiddels wel beter.

Video 1

Ondertussen heb je het water aan de kook gebracht in een pan (afbeelding 2A) en de rijst afgemeten (afbeelding 2B). Deze moet 10 minuten koken.

Afbeelding 2

Afbeelding 2B

Werp een niet geringe hoeveelheid olijfolie in een solide pan en laat het warm worden. Gooi hier vervolgens de kip in, gevolgd door de ui en knoflook.

Video 2

Snijd of trek in de tussentijd de blikken Halve perziken op siroop en twee blikjes tomatenpuree open. Let op: bewaar het sap van de perziken. Op afbeelding 3 zijn de blikken afgebeeld.

Afbeelding  3

Zelf leg ik de perziken altijd met zijn zessen (VOOR, zie afbeelding 4A) op een snijplank. Zo kun je ze middels een simpele reeks hakken in partjes splitten (NA, zie afbeelding 4B).
N.B. hieronder vijf-en-een half perziken afgebeeld, maar geloof me, die dingen zijn niet te versmaden.
N.B. perziken zonder suiker, verkrijgbaar bij de betere natuurwinkel, zijn nog lekkerder (en gezonder)

Afbeeldingen 4A en 4B

Werp, als de kip, ui en knoflook prima-de-luxe zijn, het sap van de perziken in de pan, alsmede de tomatenpuree. Dit vormt gezamenlijk de -zoals dat heet- basis. Afbeelding 5 illustreert dit goed.

Afbeelding 5

Nu kun je experimenteren. Gooi er kruiden over waarvan jij denkt dat het lekker zal zijn. Een mespuntje sambal hoort hier natuurlijk ook bij. Ikzelf flikker er in dit stadium ook basilicum bij.

Afbeelding 6

Als de kookwekker van de Blokker (bijlage, afbeelding B1) afgaat, giet je de rijst af. Omdat rijst ook maar rijst is, verfraai je de boel met opgebakken sesamzaadjes. Kijk:

Video 3

De stukjes perzik kunnen nu ook wel bij het prutje van kip, sap, ui, knoflook en kruiden. Roeren. Enfin, you know the drill.

Afbeelding 7

In principe is het geheel nu wel klaar om geserveerd te worden. Aangezien er niet gek veel groenten in dit gerecht gaan, raad ik aan om een verse salade on the side te plaatsen. Groenvoer met een dressing. Voor de balans ook. Afbeelding 8 laat een voorbeeld van een salade zien.

Afbeelding 8

Et voila! Zo ziet het er dan allemaal zo’n beetje uit. Strooi overigens ook nog wat peterselie over de pilaf. Om je vingers bij af te likken, zeg ik altijd. Meestal na de opmerking dat pilaf maken makkelijk is.

Afbeelding 9

*** Bonustip van de chef: neem een hopjesvla toe. Lekkerste toetje ter wereld.

Afbeelding 10

En dan zijn ze stil.

*** Bijlage B1:

Hiep hiep!