Home
14 Jul 2017
Posted by Menno, and filed under Family guy, Muziek, Video

Toen ik 7 jaar was kwam Michael Jacksons ‘Thriller’ uit. Ik weet nog heel goed dat ik schijtersbenauwd was van de 13 minuten durende videoclip.

Wacko Jacko veranderd hierin in een weerwolf (op dezelfde manier als in de film ‘An American Werewolf in London’ – doodeng dus) en in een zombie.
Een vriend van mijn oudere broer maakte me wekenlang doodsbang door alleen al het nummer te zingen.
Later kwam het goed en durfde ik te kijken. Helemaal fantastisch vond ik het. Heb op mijn 16e nog een keer de videocassette gekocht met de making of (tip!).

Dylan is nu ook 7 en een groot Michael Jackson fan. Hij vind al zijn snelle nummers helemaal te gek en kijkt graag naar zijn clips, zijn dansmoves imiterend. Echter, Thriller mocht ‘ie nooit zien van mij. Mijn eigen traumaatje kwam steeds naar boven. Tot gisteren…

Toch maar eens opgezet. Samen kijken, met de hand op de spatiebalk mocht het echt te eng worden. Maar Dylan lachte erom. Het was TOTAAL niet eng. Hij was al zoveel gewend van de zombies in Minecraft, van Plants versus Zombies en al die tientallen films en series die hij zag. “DANSZOMBIES!”. Hij vond het fantastisch.

Achteraf was mijn angst voor niets, want wat ziet het er lullig uit (zie bijvoorbeeld de studiolampen in beeld op 6’27”). Maar destijds was dit de creepy shit. Inmiddels lachen we erom. Dylan zeker.

De clip blijft overigens geweldig:

Tags:
7 Jul 2017
Posted by Menno, and filed under Kunst

Begin dit jaar was ik op bezoek in het hoofdstedelijke Rembrandthuis voor de tentoonstelling van de Brit Glenn Brown (1966).
Ongelofelijk indrukwekkend.

Wat hij doet is grote olieverfschilderijen en tekeningen maken die geïnspireerd zijn door de oude meesters (in dit geval Rembrandt natuurlijk). Hij geeft er zijn eigen draai aan en vooral zijn sierlijke swieberige lijntjes zijn kenmerkend. En zijn werk is heftig, confronterend, bijna shockerend.

De namen die de stukken hebben gekregen zijn ook interessant. Vaak verwijzingen naar popsongs of andere moderne culturele uitingen. Hier een aantal persoonlijke hoogtepunten met ook wat close-ups.

Hier de man zelf aan het woord:

De tekst van Het Rembrandthuis:

Van 27 januari tot en met 23 april 2017 presenteert Museum Het Rembrandthuis het werk van de hedendaagse Britse kunstenaar Glenn Brown (1966) in de tentoonstelling Glenn Brown – Rembrandt: After Life. Brown is internationaal vermaard om zijn intrigerende en confronterende werk, veelal op groot formaat en geïnspireerd op het werk van oude meesters, waaronder Rembrandt. Brown eigent zich het werk van Rembrandt en zijn tijdgenoten op een meedogenloze en brutale manier toe. Speciaal voor de tentoonstelling maakt hij nieuw werk (schilderijen, tekeningen én etsen) dat voor het eerst getoond zal worden.
Hoewel het Rembrandthuis zich al langer richt op het tonen van Rembrandts invloed op andere kunstenaars, slaat het museum met deze tentoonstelling een nieuwe richting in. Nog niet eerder was er in het Rembrandthuis een tentoonstelling te zien van een buitenlandse kunstenaar met de internationale statuur van Glenn Brown. Samen met kunstenaars als Damien Hirst en Tracey Emin nam Brown deel aan de tentoonstelling Sensation in de Royal Academy of Arts in Londen in 1997. Hij geldt als één van de belangrijkste YBA’s (Young British Artist). Zijn werk geniet brede erkenning en was dit jaar te zien in drie solotentoonstellingen in de Verenigde Staten en Frankrijk.

4 Jul 2017
Posted by Menno, and filed under Kunst

Mijn favoriete schilderij van Salvador Dalí, vraag je?

Daar hoef ik niet lang over na te denken en ga direct voor ‘Dream Caused by the Flight of a Bee around a Pomegranate a Second Before Awakening’ ofwel ‘Dream Caused by the Flight of a Bee’ uit 1944 toen hij in Amerika woonde.

Dream Caused by the Flight of a Bee around a Pomegranate a Second Before Awakening

Dream Caused by the Flight of a Bee around a Pomegranate a Second Before Awakening

Voor mij het ultieme Dali-schilderij omdat er alles inzit wat hij zo ongelofelijk mooi op doek kan zetten. De symboliek spat van het canvas en het geheel is en lust voor het oog.

Check de appel naast de mooie blote dame. Dit staat voor vruchtbaarheid en wederopstanding, net als de druppels water. Is de dame Venus? Het lijkt wel erg op de geboorte van Venus van Alexandre Cabanel:

De geboorte van Venus van Alexandre Cabanel

De geboorte van Venus van Alexandre Cabanel

Zie ook de schaduw van de appel (een hartje). De bij, symbool voor maagdelijkheid, zie je daar ook. De olifant met obelisk (gebaseerd op een beeld van Bernini) met lange poten heeft me altijd gefascineerd. En de enge beesten en het geweer? Zijn dat de engelen op het doek van Cabanel? De bijenprik die de droom abrupt tot een einde brengt?

2 Jul 2017
Posted by Menno, and filed under Film, TeeVee, Video

Zit al weken heel erg diep in de nieuwe Twin Peaks reeks. Zeker na de ongelofelijke 8e aflevering. Twin Peaks: The Return is elke week een verrassing van jewelste. Het is zo goed, zo vernieuwend, zo verfrissend, zo bizar. Zoiets heb je niet meer gezien sinds…Twin Peaks in 1990.

Kyle MacLachlan in Twin Peaks. Foto: Suzanne Tenner/SHOWTIME

Kyle MacLachlan in Twin Peaks. Foto: Suzanne Tenner/SHOWTIME

Wat me vooral aantrekt is dat je er zo over gaat nadenken. Het houdt het me al weken bezig. Wat heb ik nou allemaal gezien? Wat bedoelde mede-schrijver en regisseur David Lynch hier nu mee? Elke seconde is zo doordacht. Alles heeft een betekenis, een diepere laag. Maar wát! En dat is de kracht van Twin Peaks. Los van het feit dat alles eruit ziet als een schilderij.

Dat laatste inspireerde me tot het maken van een video-essay. Het viel me op dat een aantal shots in Twin Peaks, maar ook in eerder werk van Lynch wel eens op Edward Hopper schilderijen geïnspireerd konden zijn. Onderzoek bracht meer aan het licht en leerde me dat David Lynch ook groot fan is van de expressionistische schilder Francis Bacon. Hieronder mijn essay.

Een dag na posten werd het opgepikt op Reddit, Filmmaker Magazine, No Film School en nog wat sites. Heel tof. De teller staat nu op 5.298 (Youtube) en 2.156 (Vimeo) views.

Carel Struycken en Joy Nash in Twin Peaks. Foto: Suzanne Tenner/SHOWTIME

Carel Struycken en Joy Nash in Twin Peaks. Foto: Suzanne Tenner/SHOWTIME

Los hiervan bleef ik nadenken over de vraag wat er toch zo goed is aan de reeks. Wat is het aan Twin Peaks dat zo vernieuwend is, zo anders dan al die series die we zielloos binchen. Wat wil Lynch, naast het “verhaal” van Twin Peaks, zeggen? Ik denk dat RagnarRox in onderstaande video de essentie te pakken heeft hier. Van Twin Peaks, Lynch én de glazen kooi uit de eerste twee episodes. Die kooi, die glass box verbeeldt meer dan we aanvankelijk denken. Het is de tv van nu. En wij staren er naar, als zombies. Weer heeft Lynch het door.

Man, man, man, wat een genie is het toch.

25 Jun 2017
Posted by Menno, and filed under Film

Ik heb een zwak voor Donald Sutherland. Ik vind het een geweldige acteur met een fantastische kop. Zijn gezicht kan alle emotionele registers aan. Zijn serieuze blik is angstaanjagend serieus en op de spaarzame momenten dat hij lacht, breekt het wolkendek open. Maar over het algemeen geldt: hoe meer zijn personages in de penarie zitten, hoe beter hij wordt. Het vroegere werk is duidelijk beter, maar ook later in zijn carrière stond hij nog zijn mannetje. 

Donald SutherlandIk heb sinds jaar en dag een theorie die ik altijd smakelijk deel met tafelgenoten:
‘Elke film met een besnorde Donald Sutherland is goed’. 

Een boute uitspraak die gestoeld is op een aantal uitstekende films die ik van ‘m zag, waar een flinke bos haar op zijn bovenlip pronkte.

Invasion of the Body Snatchers,
Don’t Look Now,
Eye of the Needle,
Cloudbusting (geen film, maar de clip van Kate Bush).

Hij heeft 184 films op zijn conto op IMDB en ik geef toe: ik heb ze niet allemaal gezien. Maar verrassend veel. En tuurlijk zijn zijn films zonder snor en met baard ook goed. MAAR DIE MET SNOR ZIJN ALTIJD GOED.

dontl look now
eye of the needle
Invasion Donald Sutherland
cloudbusting

Misschien maar eens een mashup aan de man wijden.

 

 

21 Jun 2017
Posted by Menno, and filed under Actualiteit

#MoreThanARefugeeYoutube zette gisteren een video online, “#MoreThanARefugee“, over 65 miljoen vluchtelingen en hun verhalen.

De comment section eronder is gevuld met extreem-rechtse teksten en de meest grove verwensingen.

Een hele droevige afspiegeling van het huidige politieke klimaat in de wereld. Twee totaal verschillende meningen, visies en aanpakken op één pagina. 

18 Jun 2017
Posted by Menno, and filed under Persoonlijk, Portfolio

Eerst kwam Tonio van Vugt op bezoek. We praatten een uur over mijn werk als mashupper en editor van video-essay’s voor VoorDeFilm.
Een maand later kwam Pim Top bij me thuis voor een aantal foto’s.
Een week later lag de nieuwe MacFan op de deurmat.
Met 4 pagina’s over mashup artist Menno Kooistra, yo! (oh, en ik kom uit 1976, niet 1967 :))
MacFan nr. 131 ligt nu in de winkel.

macfan magazine 1

macfan magazine 2.JPG

Menno mashup. Foto: Pim Top

Menno mashup. Foto: Pim Top

Mijn editplek. Foto: Pim Top

Mijn editplek. Foto: Pim Top

xfactor
xfactor
 
xfactor
Dit is de webstek van Menno Kooistra. Alles wat zich binnen de digitale muren van Mennomail.nl afspeelt is beveiligd door deze jongen: ©.