|
26 feb 2013
|
Posted by Menno, and filed under Muziek
|
De werkelijk prachtige nieuwe plaat van Nick Cave & The Bad Seeds heeft een cover die even mooi is.
Het preutse Apple iTunes denkt daar anders over, en blurt de naakte dame (Susie Bick, Cave’s vrouw), en molt daarmee de hele hoes en bedoeling van de artiest.
Nick in iTunes
Zucht.
Daarom hier IN VOL ORNAAT! Klik twee keer voor supergroot. En luister die plaat. Man o man.
Nick Cave – Push the sky away
|
20 feb 2013
|
Ik had dus een eerbetoon aan David Bowie gemaakt. Een video van 12 minuten met beelden uit zijn hele carriere, gemonteerd op een muziekmix van DJ Sandeman. Dit was twee maanden geleden, nog voordat bekend werd dat mr. Bowie een comeback zou maken met zijn nieuwe single ‘Where are we now‘ en zijn in maart te verschijnen album The Next Day.
Naar aanleiding van zijn nieuwe single paste ik onze mix op z’n George Lucasiaans aan en verwerkte er een aantal fragmenten uit zijn videoclip in. De video zwierf wat rond op het net en had een paar honderd views. Tot maandagochtend. Toen plaatste David Bowie himself de video op zijn site met de onvergetelijke woorden: “This is cool.“
Het mediacircus is begonnen. De video haalde in één dag 11.000 views en inmiddels, na drie dagen, staat de teller op 26.000!
- Het Parool belde als eerste voor een interview:
“Filmpje van Amsterdamse fans op website David Bowie”: Parool.nl en verscheen de volgende dag in de papieren versie.
Het Parool, die mij één keer ‘Martin Kooistra’ noemt. Sja.
- NRC.nl volgde: ”Ook David Bowie vindt Nederlands eerbetoon aan hemzelf ‘cool’”: NRC.nl
Al snel kwam de rest:
|
16 feb 2013
|
Posted by Menno, and filed under Film
|
Ligt het aan mij of is er gewoon geen goeie haaienfilm te vinden?
Ik zag de afgelopen tijd Jaws, Open Water en The Reef. Die waren goed tot erg goed. Wat ik daarna zag was allemaal slecht, zoals Deep Blue Sea en Sand Sharks. En als ik het internet (Letterboxd haaienlijst en IMDB haaienlijst) zo mag geloven is er gewoon geen goeie haaienfilm naast deze drie sterke rolprenten.
Of wel? Prove me wrong!
De posters van alle haaienfilms zijn in elk geval te gek (hoewel weinig origineel), zoals ook Jan Pieter Ekker reeds constateerde.
|
8 jan 2013
|
Posted by Menno, and filed under Bowie
|
Het onverwachte heeft plaatsgevonden. De jarige David Bowie verraste de hele wereld vandaag op de ultieme traktatie: een nieuwe website, een gloednieuwe single en het vooruitzicht op een compleet nieuw album in maart. “Retired, my ass”, zoals gitarist Earl Slick het vandaag op zijn Facebook pagina verwoordde. Het album heet The Next Day en is in Nederland vanaf 12 maart te koop. De single die vanaf vandaag te downloaden is heet ‘Where are we now’ en is vergezeld van een intrigerende video. Even analyseren!
De videoclip is in twee dagen geschoten en gemaakt door de bevriende kunstenaar en fotograaf Tony Oursler, en laat een rommelige kamer/atelier (in het echt de ruimte van Oursler) zien met op een tafel een siamese tweeling als knuffel met de hoofden van Bowie en een dame erop geprojecteerd. De lyrics en de geprojecteerde videobeelden achter de knuffel gaan over Berlijn, de stad die Bowie zoveel goeds heeft gebracht van 1976 tot 1979. Net als de “Berlijn-trilogie” Low, “Heroes” en Lodger (ik heb de drie albums hier uitgebreid behandeld) is het nieuwe album weer geproduceerd door Tony Visconti en doet de muziek -sfeervol, somber, traag -denken aan die periode.
Heroes Part II
‘Where are we now?’, vraagt Bowie zich af. Hoe is dat op te vatten, naast het feit dat de film Moon van regisseur Duncan Jones en zoon van Bowie, begint met deze woorden? Iedereen die Berlijn kent uit de tijd van de tweedeling West-Oost en daarna heeft de uitdrukking vast wel eens gebezigd: “Where are we now?” oftewel: “Waar zijn we nu? Welk verdwenen stukje Berlijn was hier op de kaart?” Dat gepuzzel. Een andere uitleg kan zijn: waar zijn we nu, zoveel jaar na het Berlijn dat Bowie kende in de jaren ’70. Of zoveel jaar na de val van de Muur? De hoofdpersoon neemt de trein van Oost-Berlijn (Potsdamer Platz) naar West-Berlijn (der Dschungel (een nachtclub) op de Nurnberger Strasse) en verliest zich in de tijd terwijl hij de “doden uitlaat”. Wie zijn de doden? De slachtoffers van de Muur? Mensen die hem persoonlijk zijn ontvallen? En ons? Een lied over vergankelijkheid. Oost- en West-Berlijn als metafoor voor zinloze scheiding en verlies.
Helen Pidd loopt op de site van The Guardian alle plekken in Berlijn die Bowie behandelt even langs, erg interessant.
|
Tags: The next day, Where are we now
|
|
5 jan 2013
|
Ik wilde er al heel lang iets mee doen: al die lepels in films. Amélie hield er één omhoog, Kim van Kooten in Zusje kon er één op haar neus laten plakken, en we kennen allemaal de lepelbuigscene in The Matrix.
Ik ben op zoek gegaan naar meer films met scenes met lepels en vond in totaal een stuk of 25 kandidaten. Hiervan waren er 18 geschikt genoeg. Deze heb ik in een montage van anderhalve minuut gepropt. Uiteraard weer voor VPRO’s CinemaTV.
Herken jij de 18 films?
|
Tags: Lepel
|
|
29 dec 2012
|
N.a.v. de oproep van Schokkend Nieuws om een ultieme Top 100 genrefilms samen te stellen, hier mijn lijstje.
Ik heb er twee dagen over gedaan. Nog steeds twijfel ik als een idioot. Daarom onder de top 10 nog een reeks favoriete genrefilms.
Voorwaarden waren dat het genrefilms moesten zijn, ofwel enkel horror, sciencefiction, fantasy, cult of anime. Geen series, enkel films. Wat zijn jouw favorieten?
Here goes:
1. The Shining (Stanley Kubrick, 1980)
2. The Exorcist (William Friedkin, 1973)
3. Donnie Darko (Richard Kelly, 2001)
4. The Eclipse (Conor McPherson, 2009)
5. Blade Runner (Ridley Scott, 1982)
6. Don’t Look Now (Nicolas Roeg, 1973)
7. Star Wars IV: The Empire Strikes Back (Irvin Kershner, 1980)
8. 12 Monkeys (Terry Gilliam, 1995)
9. Children of Men (Alfonso Cuarón, 2006)
10. Dawn of the Dead (Zack Snyder, 2004)
Kunnen er morgen ook in staan:
Lees verder… »
|
Tags:
|
