Home

Displaying Tag 'Nazi’s'

21 Jun 2017
Posted by Menno, and filed under Actualiteit

#MoreThanARefugeeYoutube zette gisteren een video online, “#MoreThanARefugee“, over 65 miljoen vluchtelingen en hun verhalen.

De comment section eronder is gevuld met extreem-rechtse teksten en de meest grove verwensingen.

Een hele droevige afspiegeling van het huidige politieke klimaat in de wereld. Twee totaal verschillende meningen, visies en aanpakken op één pagina. 

25 Jul 2015
Posted by Menno, and filed under Reizen

De vierde trip die V., K. en ik maakten in Berlijn. Wat deden en zagen we deze dagen?

Berlijntrip 4
11 – 15 oktober 2014

Meer:
Berlijntrip 1: mei 2013 | Berlijntrip 2: oktober 2013
Berlijntrip 3: mei 2014 | Berlijntrip 4: oktober 2014

En weer reden V. en ik in mijn bolide naar de hoofdstad van Duitsland. Weer met de nodige stops en de juiste muziek. En weer hadden we een appartementje gehuurd via AirBnB. Een keurig huisje van een radicaal punkstel, weer in Neukölln, de buurt waar we van zijn gaan houden. Schillers Bar werd weer trouw gefrequenteerd en we maakten weer dankbaar gebruik van het Tempelhof als achtertuin.

Berlijntrip
Zondagbrunch bij Schillers

Stukje geschiedenis
We bezochten de in Berlijn wonende K. en J. die onlangs ouders waren geworden van H. Na het knusse kraamgebeuren beklommen V. en ik de Teufelsberg, een kunstmatige heuvel, hier ligt de puinhoop van het gebombardeerde Berlijn onder, in het voormalige West-Berlijn in het noorden van het Grunewald. De heuvel torent circa 80 meter uit boven het omliggende vlakke land van de deelstaat Brandenburg. De Amerikaanse geheime dienst bouwde een van haar grootste afluisterstations op de top van de heuvel, die nog altijd te bezichtigen is. Een geweldig gebouw dat steeds verder in verval raakt. Het is een walhalla voor street-art liefhebbers en natuurlijk voor graffiti artiesten. En het uitzicht is fenomenaal, zeker bij zonsondergang.

Teufelsberg
Teufelsberg
Teufelsberg

De volgende dag kropen we de auto weer in voor een reis van 35km, naar het voormalige vernietigingskamp Sachsenhausen. Het werd in 1936 gebouwd door gevangenen in de (ontzettend droevige stad) Oranienburg. In dit kamp zijn ca. 30.000 tot 50.000 mensen omgekomen.Velen kwamen om het leven door ziekte, uithongering, uitputting, marteling en executie. It goes without saying dat dit bezoek veel indruk maakte. Veel staat er nog en de informatievoorziening draait er niet om heen. Dit was de hel op aarde en hier rondlopen doet je beseffen hoe goed wij het vandaag de dag hebben.

Sachsenhausen
Sachsenhausen
Sachsenhausen

We sloten de dag weer af met een biertje en hapje in een foute oostduitse eettent in Oranienburg. Groezelige bezoekers en een fraaie adelaar boven de bar. Welja.

Bier
Op dag drie wilden we iets doen dat we altijd al wilden doen in Berlijn, de ondergrondse tunnels bezoeken. Dat deden we, via Berliner Unterwelten. Maar bespaar je de moeite. Het was geen ruk aan. De rondleider sprak enkel Duits, en snel Duits. Het was meer praten dan zien. En wat je zag kun je ook op foto’s zien. Laat maar dus. We besloten het die avond op een zuipen en eten te zetten.

De volgende dag vertrokken we weer. Gedenkstätte Deutche teiling Marienborn, bezochten we ditmaal wat uitgebreider.

Volgende trip: augustus 2015

Meer:
Berlijntrip 1: mei 2013 | Berlijntrip 2: oktober 2013
Berlijntrip 3: mei 2014 | Berlijntrip 4: oktober 2014

 

24 Aug 2009
Posted by Menno, and filed under Film, Recensie

Donderdag komt eindelijk de nieuwe Quentin Tarantino in de bios. Inglourious Basterds heet zijn nieuwste rolprent. Net als zijn vorige project, Grindhouse, is de film een eerbetoon aan en knipoog naar ouwe filmglorie. Sterker: Inglourious Basterds is een remake van een Italiaanse film uit 1978. Maar ook Kill Bill was één groot eerbetoon aan de (Aziatische vecht)film. En Pulp Fiction en Jackie Brown laten ook voldoende filmreferenties zien. Quentin Tarantino is een kenner. Een filmfreak. Een absolute liefhebber van alles wat film is. En juist daarom is een nieuw product van Tarantino een bijzondere ervaring in de meest positieve zin des woords. Elke keer weer.

Ook Inglourious Basterds laat het beste van de regisseur zien. Geloof me, het is er weer één, hoor! Een echte Tarantino. Met mooie vrouwen, extreem geweld, zwarte humor, ellenlange dialogen, spectaculaire cinematografie en natuurlijk een uitstekende soundtrack. Bovendien mogen we hier getuige zijn van gedetailleerde slachtpartijen van nazi’s. Ook lekker.

Inglorious BasterdsGood vs bad. You decide wie is wie!

Wat een cast
Tarantino heeft een sublieme cast bij elkaar gesprokkeld. Ongetwijfeld staan de acteurs in de rij om in een film van de man te mogen spelen, maar Tarantino pakt alleen de allerbesten. Ook daar heeft hij een oog voor. Zo zien we naast Brad Pitt in de hilarische rol van chef moffenkiller, de prima acteur/regisseur Eli Roth en de altijd prettige Daniel Brühl, jeweetwel, dat joch uit het Duitse kassucces Good Bye Lenin!. De vrouwelijke rollen worden uiterst vakkundig vertolkt door de stuk voor stuk mooie Diane Kruger en Mélanie Laurent. Vooral de laatste spettert van het scherm qua schoonheid, vrouwelijkheid en absolute coolness.

Inglorious BasterdsMélanie Laurent als de Joodse Shosanna Dreyfus

Inglorious Basterds (3)De show wordt echter gestolen door Kolonel Hans Landa, gespeeld door de relatief onbekende Christoph Waltz. Deze Oostenrijkse acteur zet hier een überfoute nazi-officier neer waar je potverdrie bijna sympathie voor krijgt. Het is een aandoenlijk mannetje die met z’n quasi homofiele trekjes de lachers op zijn hand heeft. Een genot om naar te kijken.
Kleine rolletjes zijn er ook voor Mike “Austin Powers” Myers, Martin Wuttke als een griezelige Adolf Hitler en Samuel L. Jackson als verteller (zonder credits overigens).

Veel dialoog
Inglorious Basterds
is een remake van Quel maledetto treno blindato, ofwel Inglourious Bastards (let op de letter a!). Nou ja, Tarantino liet zich echter eerder inspireren door de film. Vooral het idee sprak hem wel aan. Lekker Duitsers de pan in hakken. Het verhaal stelt dan ook niet veel voor. Alles is overdreven stereotiep en absoluut over-the-top. De karakters zijn, zoals in alle Tarantino films, bordkartonnen personages in een geromantiseerd jongetjesavontuur. Met z’n ruim twee-en-een-half uur wordt er vooral tijd genomen voor dialogen. Tarantino’s vorige film, Death Proof, spande de kroon qua lange dialogen, maar Inglourious Basterds kan er ook wat van. Zo begint de film met de ster van de film, Kolonel Hans Landa, die een bezoek brengt aan een Franse man die ervan verdacht wordt onderdak te bieden aan Joden. Het gesprek tussen deze twee heren duurt met gemak een minuut of 25. En nergens wordt het saai. Da’s knap!

Eli Roth en Brad Pitt
Wat de mannen doen met de nazi’s is overigens niet altijd geschikt voor tere zieltjes

He did it again. Die gekke Tarantino. Inglourious Basterds is een absolute must-see. Ga ‘m wel in de bios zien, want daar komt ‘ie het best tot zijn recht. Lees: mooie beelden, brute explosies en indrukwekkende muziek (filmmuziek uit andere films overigens). Op teevee en op het net zul je wel doodgegooid worden met trailers en promotie voor deze film, dus ik eindig mijn verkooppraatje met een fragment uit Friday Night with Jonathan Ross waar Tarantino te gast was. Een interessant interview met deze spraakwaterval (en een leuk Ross-grapje om 7’09”).

Inglourious Basterds draait vanaf donderdag in de bioscoop.

P.S. Check ook dit artikel op NRC.nl, waar de citaten van Tarantino keurig op een rijtje staan. Razend interessant!

xfactor
xfactor
 
xfactor
Dit is de webstek van Menno Kooistra. Alles wat zich binnen de digitale muren van Mennomail.nl afspeelt is beveiligd door deze jongen: ©.