Home

Displaying Category 'Kunst'

7 Jul 2017
Posted by Menno, and filed under Kunst

Begin dit jaar was ik op bezoek in het hoofdstedelijke Rembrandthuis voor de tentoonstelling van de Brit Glenn Brown (1966).
Ongelofelijk indrukwekkend.

Wat hij doet is grote olieverfschilderijen en tekeningen maken die geïnspireerd zijn door de oude meesters (in dit geval Rembrandt natuurlijk). Hij geeft er zijn eigen draai aan en vooral zijn sierlijke swieberige lijntjes zijn kenmerkend. En zijn werk is heftig, confronterend, bijna shockerend.

De namen die de stukken hebben gekregen zijn ook interessant. Vaak verwijzingen naar popsongs of andere moderne culturele uitingen. Hier een aantal persoonlijke hoogtepunten met ook wat close-ups.

Hier de man zelf aan het woord:

De tekst van Het Rembrandthuis:

Van 27 januari tot en met 23 april 2017 presenteert Museum Het Rembrandthuis het werk van de hedendaagse Britse kunstenaar Glenn Brown (1966) in de tentoonstelling Glenn Brown – Rembrandt: After Life. Brown is internationaal vermaard om zijn intrigerende en confronterende werk, veelal op groot formaat en geïnspireerd op het werk van oude meesters, waaronder Rembrandt. Brown eigent zich het werk van Rembrandt en zijn tijdgenoten op een meedogenloze en brutale manier toe. Speciaal voor de tentoonstelling maakt hij nieuw werk (schilderijen, tekeningen én etsen) dat voor het eerst getoond zal worden.
Hoewel het Rembrandthuis zich al langer richt op het tonen van Rembrandts invloed op andere kunstenaars, slaat het museum met deze tentoonstelling een nieuwe richting in. Nog niet eerder was er in het Rembrandthuis een tentoonstelling te zien van een buitenlandse kunstenaar met de internationale statuur van Glenn Brown. Samen met kunstenaars als Damien Hirst en Tracey Emin nam Brown deel aan de tentoonstelling Sensation in de Royal Academy of Arts in Londen in 1997. Hij geldt als één van de belangrijkste YBA’s (Young British Artist). Zijn werk geniet brede erkenning en was dit jaar te zien in drie solotentoonstellingen in de Verenigde Staten en Frankrijk.

4 Jul 2017
Posted by Menno, and filed under Kunst

Mijn favoriete schilderij van Salvador Dalí, vraag je?

Daar hoef ik niet lang over na te denken en ga direct voor ‘Dream Caused by the Flight of a Bee around a Pomegranate a Second Before Awakening’ ofwel ‘Dream Caused by the Flight of a Bee’ uit 1944 toen hij in Amerika woonde.

Dream Caused by the Flight of a Bee around a Pomegranate a Second Before Awakening

Dream Caused by the Flight of a Bee around a Pomegranate a Second Before Awakening

Voor mij het ultieme Dali-schilderij omdat er alles inzit wat hij zo ongelofelijk mooi op doek kan zetten. De symboliek spat van het canvas en het geheel is en lust voor het oog.

Check de appel naast de mooie blote dame. Dit staat voor vruchtbaarheid en wederopstanding, net als de druppels water. Is de dame Venus? Het lijkt wel erg op de geboorte van Venus van Alexandre Cabanel:

De geboorte van Venus van Alexandre Cabanel

De geboorte van Venus van Alexandre Cabanel

Zie ook de schaduw van de appel (een hartje). De bij, symbool voor maagdelijkheid, zie je daar ook. De olifant met obelisk (gebaseerd op een beeld van Bernini) met lange poten heeft me altijd gefascineerd. En de enge beesten en het geweer? Zijn dat de engelen op het doek van Cabanel? De bijenprik die de droom abrupt tot een einde brengt?

9 Okt 2016
Posted by Menno, and filed under Kunst, Montage, TeeVee

Woohoo! Gister beleefde ik mijn debuut op televisie als maker! Voor ‘De kunst van het maken‘, een talkshow n.a.v. het verdwijnen van het Mediafonds, mocht ik een tweetal video’s maken. Het zijn mashups geworden van een selectie wat het Mediafonds de afgelopen 28 jaar heeft voortgebracht en de nacht na de uitzending werd uitgezonden.

Natuurlijk is het doodzonde het Mediafonds dankzij kabinet Rutte II is wegbezuinigd en twijfelachtig dat het nu verder gaat als ‘NPO Fonds’, maar dat is nu de realiteit waarin we leven.

Hier en hieronder is de uitzending terug te zien, in online SD NPO-kwaliteit (ik zit op minuut 26 en 53):

Uiteraard kijken weinig mensen naar dit soort programma’s (want laat en kunstzinnig), wat een blik op de site van Kijkonderzoek bevestigd: 65.000 “views” slechts. De nachtuitzending met enkel hoge kwaliteitsfilms nog minder: 28.000. Nu heb ik sowieso weinig vertrouwen in het meetproces van de kijkcijfers, maar het geeft een aardige indicatie.

Maar je naam in beeld zien blijft kicken:

credits
21 Jan 2015
Posted by Menno, and filed under Kunst, Persoonlijk, Strip

Vannacht bereikte mij het nieuws dat de beste tekenaar van Nederland, de “godfather van de Undergroundstrip” Peter Pontiac is overleden. Dit kwam hard aan.

Peter Pontiac

Okee, we wisten allemaal dat hij ziek was en dat het er aan zat te komen, maar niet zo snel. Tot voor een aantal weken geleden was zijn crowdfundingproject nog zeer succesvol afgerond en hij had genoeg cash om zijn laatste boek, zijn graphic novel over de dood, in alle rust af te maken. Het mocht niet zo zijn.

Peter Pontiac was mijn Grote Inspiratie als jonge snotneus en zorgde ervoor dat ik striptekenaar wilde worden. Dankzij zijn waanzinnige illustraties, zijn bizarre, persoonlijke, fascinerende strips vol symboliek en scherpe metaforen wist ik wat mijn roeping was. Heel veel dank daarvoor, Peter.

Gelukkig heb ik ‘m dat persoonlijk kunnen vertellen, de aantal keren dat ik ‘m zag tijdens borrels in stripwinkel Lambiek, waar hij kind aan huis was. Ik heb mijn fandom zelfs een keer op papier gezet in de vorm van een getekend eerbetoon. Hij kon het waarderen want jaren later verscheen deze prent in een eenmalige smallpress uitgave van Peter, getiteld ‘Gaga’.

Peter Pontiac tribute door Menno Kooistra (2004)

Peter Pontiac tribute door Menno Kooistra (2004)

In 2006 heb ik Peter gevraagd of hij een bijdrage wilde leveren aan mijn horrorstripbundel ‘Bloeddorst‘ (2007), een verzameling horrorstrips van meer dan 30 stripmakers. Vol enthousiasme kwam hij als een van de eersten aan met een fantastische prent. Het werd de opener van het boek. Ik plaats ‘m hieronder als laatste eerbetoon aan deze ongelofelijke kunstenaar. Rust zacht, Peter.

Peter Pontiac – Illustratie voor Bloeddorst (2006)

Peter Pontiac – Illustratie voor Bloeddorst (2006) – Klik voor groter

12 Jan 2015
Posted by Menno, and filed under Actualiteit, Foto, Kunst

Zag zojuist deze ongelofelijke foto die de Franse fotograaf Martin Argyroglo op 11 januari maakte tijdens de immense protestmars tegen terrorisme in Parijs.
De ultieme foto? Gaat ‘ie de geschiedschrijving in als iconische prent?

Foto: Martin Argyroglo

Foto: Martin Argyroglo

De schilderij-achtige kwaliteit deed me in ieder geval denken aan ‘La Liberté guidant le peuple’ van Delacroix uit 1818:

Eugene Delacroix - La Liberté guidant le peuple

Eugene Delacroix – La Liberté guidant le peuple

13 Sep 2014
Posted by Menno, and filed under Kunst, Straatplaat

Wist je dat er een gratis toegankelijk openluchtmuseum te vinden is onder de Amsterdamsebrug in Amsterdam Oost?
Hier vind je muren en muren vol de gaafste graffiti en oprecht schitterende kunstwerken. De grauwe urban omgeving fleurt helemaal op door de felle kleuren en cartooneske prenten.
Een kleine impressie, maar ga vooral zelf kijken.

Het museum

Het museum

Uil

Uil

Monkey business

Monkey business

Overstekend wild

Overstekend wild

Reclaim the streets

Reclaim the streets

Work in progress

Work in progress

Als de prullenbakken vol zijn...

Als de prullenbakken vol zijn…

donovanspaanstra.com

donovanspaanstra.com

Halfpipe met zoon

Halfpipe met zoon

Amd we've just begun!

Amd we’ve just begun!

15 Mei 2013
Posted by Menno, and filed under Kunst

Na het Stedelijk Museum en Kröller Müller Museum met een bezoek van mij en mijn museumkaart te hebben vereerd, was het nu de beurt aan het Rijksmuseum. Ik durfde er sinds de heropening op 13 april 2013 niet heen te gaan, vrezend voor rijen tot ver op het Museumplein, maar niets daarvan. Een grauwe maandagochtend bleek het ideale moment voor een rustig bezoek aan ’s lands mooiste museum, want laat ik er niet omheen draaien: voor mij is het Rijksmuseum het allermooiste museum van Nederland. Qua gebouw én collectie.

RamenMet museumkaart mag je in één keer doorlopen, langs de kaartverkoop (die vandaag overigens beduidend minder lang was dan de rij voor de garderobe). Ik ging uiteraard ook weer voor een audiotour, wat in het Rijks een multimediatour is; een iPod touch met uitleg bij de belangrijkste stukken in geluid en beeld. Zeer uitgebreid en -zo leerde ik later- ook gewoon beschikbaar als app. Scheelt je vijf euro, al is deze beduidend trager dan die in het museum.

Ik heb het Rijksmuseum voor de verbouwing, die tien jaar geleden aanving (zie hiervoor overigens de sublieme NTR documentairereeks ‘Het nieuwe Rijksmuseum‘ van Oeke Hoogendijk), één keer bezocht, ergens eind jaren ’90. Veel van het gebouw kan ik me er niet meer van herinneren, de kunst wel. Toen was De bedreigde zwaan van Jan Asselijn al favoriet. Nu ook weer (hij prijkt al maanden bovenin mijn website). Blijft indrukwekkend, ook vanochtend weer. Geweldig om weer herenigd te zijn met dit schilderij:

De bedreigde zwaan, Jan Asselijn, ca. 1650

De bedreigde zwaan, Jan Asselijn, ca. 1650

Het Rijksmuseum is oprecht prachtig geworden. Veel is weer in oude glorie hersteld, zoals architect Pierre Cuypers het gebouwd had, inclusief de eregalerij en rijk versierde voorhal. De Nachtwacht-zaal is overdonderend en het belangrijkste schilderij (volgens het museum dan) is van zeer dichtbij te bezichtigen, in tegenstelling tot het kleine achter kogelvrij glas verborgen Mona Lisaatje in het Louvre. Bijna alles is overigens gewoon zonder glas en je kunt de penseelstreken geweldig goed zien. Iets dat in het Kröller Müller Museum wel anders is.

Het museum is keurig in tijdsperiodes opgedeeld en met de handige plattegrond en de multimediatour zijn een aantal uren genot gegarandeerd. Met museumkaart is het ook makkelijk om nog een keer langs te komen, want het Rijks schreeuwt erom. Enfin, wat hoogtepunten dan. Het zijn wat kiekjes met mijn telefoon, want de echte werken zijn tot in de kleinste details op je scherm te toveren via de eveneens sublieme website van het Rijksmuseum. Bekijk bijvoorbeeld eens deze George Hendrik Breitner: De Singelbrug bij de Paleisstraat in Amsterdam. Om je vingers bij af te likken. Digitaal, maar nog meer in het echt.

De voorhal maakte veel indruk op me. Ongelofelijk dat ‘ie nog in de jaren ’80 helemaal wit was gekalkt. De dikke laag is er weer vanaf gehaald om zo het oorspronkelijke ontwerp van Pierre Cuypers weer zichtbaar te maken. Daar waar het niet meer te restaureren was, is het gereproduceerd met verbluffend resultaat.

Hal

De prachtige voorhal

Deze oude biddende dame is van dichtbij zo gedetailleerd dat het net een foto is. Impressive!

Oude vrouw in gebed, bekend als ‘Het gebed zonder end’, Nicolaes Maes, ca. 1656

Oude vrouw in gebed, bekend als ‘Het gebed zonder end’, Nicolaes Maes, ca. 1656

Het grootste schilderij van het museum, ‘De slag bij Waterloo’ van Pieneman is immens. Ruim 8 bij 5 meter groot. Je kunt er heel lang naar kijken en steeds weer nieuwe details in vinden.

De Slag bij Waterloo, Jan Willem Pieneman, 1824

De Slag bij Waterloo, Jan Willem Pieneman, 1824

Deze Breitner vind ik prachtig. Het is een van de twaalf schilderijen die Breitner van het meisje in de kimono maakte . Het zijn de houding, de jurk, de kleuren en misschien, stiekem, ook de gelijkenis met deze Bowie cover, of was dat toch een tekening van Dante Gabriel Rossetti?

Meisje in witte kimono, George Hendrik Breitner, 1894

Meisje in witte kimono, George Hendrik Breitner, 1894

In de documentaire van Oeke Hoogendijk krijgen deze twee poortwachters ruim aandacht, maar toen had ik de serie nog  niet gezien. Gelijk maakten deze twee reusachtige houten beelden indruk op mij. Met de vajra, het stokkie in hun hand “verpletteren ze de onnozelheid”. De open en gesloten monden (“a” en “un”) symboliseren alle klanken en geschriften, ofwel kennis. Door die poort wil je wel lopen.

Twee tempelwachters, anoniem, ca. 1300 - ca. 1400

Twee tempelwachters, anoniem, ca. 1300 – ca. 1400

Maar er is teveel moois om op te noemen en af te beelden. Ook veel moderner werk. En indrukwekkend 20e eeuws werk. Op de site van het Rijks kun je je eigen favorieten samenstellen. Hier de mijne.
Maar je moet gewoon echt zelf gaan.

xfactor
xfactor
 
xfactor
Dit is de webstek van Menno Kooistra. Alles wat zich binnen de digitale muren van Mennomail.nl afspeelt is beveiligd door deze jongen: ©.