Home

Displaying Category 'Kunst'

21 jan 2015
Posted by Menno, and filed under Kunst, Persoonlijk, Strip

Vannacht bereikte mij het nieuws dat de beste tekenaar van Nederland, de “godfather van de Undergroundstrip” Peter Pontiac is overleden. Dit kwam hard aan.

Peter Pontiac

Okee, we wisten allemaal dat hij ziek was en dat het er aan zat te komen, maar niet zo snel. Tot voor een aantal weken geleden was zijn crowdfundingproject nog zeer succesvol afgerond en hij had genoeg cash om zijn laatste boek, zijn graphic novel over de dood, in alle rust af te maken. Het mocht niet zo zijn.

Peter Pontiac was mijn Grote Inspiratie als jonge snotneus en zorgde ervoor dat ik striptekenaar wilde worden. Dankzij zijn waanzinnige illustraties, zijn bizarre, persoonlijke, fascinerende strips vol symboliek en scherpe metaforen wist ik wat mijn roeping was. Heel veel dank daarvoor, Peter.

Gelukkig heb ik ‘m dat persoonlijk kunnen vertellen, de aantal keren dat ik ‘m zag tijdens borrels in stripwinkel Lambiek, waar hij kind aan huis was. Ik heb mijn fandom zelfs een keer op papier gezet in de vorm van een getekend eerbetoon. Hij kon het waarderen want jaren later verscheen deze prent in een eenmalige smallpress uitgave van Peter, getiteld ‘Gaga’.

Peter Pontiac tribute door Menno Kooistra (2004)

Peter Pontiac tribute door Menno Kooistra (2004)

In 2006 heb ik Peter gevraagd of hij een bijdrage wilde leveren aan mijn horrorstripbundel ‘Bloeddorst‘ (2007), een verzameling horrorstrips van meer dan 30 stripmakers. Vol enthousiasme kwam hij als een van de eersten aan met een fantastische prent. Het werd de opener van het boek. Ik plaats ‘m hieronder als laatste eerbetoon aan deze ongelofelijke kunstenaar. Rust zacht, Peter.

Peter Pontiac – Illustratie voor Bloeddorst (2006)

Peter Pontiac – Illustratie voor Bloeddorst (2006) – Klik voor groter

12 jan 2015
Posted by Menno, and filed under Actualiteit, Foto, Kunst

Zag zojuist deze ongelofelijke foto die de Franse fotograaf Martin Argyroglo op 11 januari maakte tijdens de immense protestmars tegen terrorisme in Parijs.
De ultieme foto? Gaat ‘ie de geschiedschrijving in als iconische prent?

Foto: Martin Argyroglo

Foto: Martin Argyroglo

De schilderij-achtige kwaliteit deed me in ieder geval denken aan ‘La Liberté guidant le peuple’ van Delacroix uit 1818:

Eugene Delacroix - La Liberté guidant le peuple

Eugene Delacroix – La Liberté guidant le peuple

13 sep 2014
Posted by Menno, and filed under Kunst, Straatplaat

Wist je dat er een gratis toegankelijk openluchtmuseum te vinden is onder de Amsterdamsebrug in Amsterdam Oost?
Hier vind je muren en muren vol de gaafste graffiti en oprecht schitterende kunstwerken. De grauwe urban omgeving fleurt helemaal op door de felle kleuren en cartooneske prenten.
Een kleine impressie, maar ga vooral zelf kijken.

Het museum

Het museum

Uil

Uil

Monkey business

Monkey business

Overstekend wild

Overstekend wild

Reclaim the streets

Reclaim the streets

Work in progress

Work in progress

Als de prullenbakken vol zijn...

Als de prullenbakken vol zijn…

donovanspaanstra.com

donovanspaanstra.com

Halfpipe met zoon

Halfpipe met zoon

Amd we've just begun!

Amd we’ve just begun!

15 mei 2013
Posted by Menno, and filed under Kunst

Na het Stedelijk Museum en Kröller Müller Museum met een bezoek van mij en mijn museumkaart te hebben vereerd, was het nu de beurt aan het Rijksmuseum. Ik durfde er sinds de heropening op 13 april 2013 niet heen te gaan, vrezend voor rijen tot ver op het Museumplein, maar niets daarvan. Een grauwe maandagochtend bleek het ideale moment voor een rustig bezoek aan ‘s lands mooiste museum, want laat ik er niet omheen draaien: voor mij is het Rijksmuseum het allermooiste museum van Nederland. Qua gebouw én collectie.

RamenMet museumkaart mag je in één keer doorlopen, langs de kaartverkoop (die vandaag overigens beduidend minder lang was dan de rij voor de garderobe). Ik ging uiteraard ook weer voor een audiotour, wat in het Rijks een multimediatour is; een iPod touch met uitleg bij de belangrijkste stukken in geluid en beeld. Zeer uitgebreid en -zo leerde ik later- ook gewoon beschikbaar als app. Scheelt je vijf euro, al is deze beduidend trager dan die in het museum.

Ik heb het Rijksmuseum voor de verbouwing, die tien jaar geleden aanving (zie hiervoor overigens de sublieme NTR documentairereeks ‘Het nieuwe Rijksmuseum‘ van Oeke Hoogendijk), één keer bezocht, ergens eind jaren ’90. Veel van het gebouw kan ik me er niet meer van herinneren, de kunst wel. Toen was De bedreigde zwaan van Jan Asselijn al favoriet. Nu ook weer (hij prijkt al maanden bovenin mijn website). Blijft indrukwekkend, ook vanochtend weer. Geweldig om weer herenigd te zijn met dit schilderij:

De bedreigde zwaan, Jan Asselijn, ca. 1650

De bedreigde zwaan, Jan Asselijn, ca. 1650

Het Rijksmuseum is oprecht prachtig geworden. Veel is weer in oude glorie hersteld, zoals architect Pierre Cuypers het gebouwd had, inclusief de eregalerij en rijk versierde voorhal. De Nachtwacht-zaal is overdonderend en het belangrijkste schilderij (volgens het museum dan) is van zeer dichtbij te bezichtigen, in tegenstelling tot het kleine achter kogelvrij glas verborgen Mona Lisaatje in het Louvre. Bijna alles is overigens gewoon zonder glas en je kunt de penseelstreken geweldig goed zien. Iets dat in het Kröller Müller Museum wel anders is.

Het museum is keurig in tijdsperiodes opgedeeld en met de handige plattegrond en de multimediatour zijn een aantal uren genot gegarandeerd. Met museumkaart is het ook makkelijk om nog een keer langs te komen, want het Rijks schreeuwt erom. Enfin, wat hoogtepunten dan. Het zijn wat kiekjes met mijn telefoon, want de echte werken zijn tot in de kleinste details op je scherm te toveren via de eveneens sublieme website van het Rijksmuseum. Bekijk bijvoorbeeld eens deze George Hendrik Breitner: De Singelbrug bij de Paleisstraat in Amsterdam. Om je vingers bij af te likken. Digitaal, maar nog meer in het echt.

De voorhal maakte veel indruk op me. Ongelofelijk dat ‘ie nog in de jaren ’80 helemaal wit was gekalkt. De dikke laag is er weer vanaf gehaald om zo het oorspronkelijke ontwerp van Pierre Cuypers weer zichtbaar te maken. Daar waar het niet meer te restaureren was, is het gereproduceerd met verbluffend resultaat.

Hal

De prachtige voorhal

Deze oude biddende dame is van dichtbij zo gedetailleerd dat het net een foto is. Impressive!

Oude vrouw in gebed, bekend als ‘Het gebed zonder end’, Nicolaes Maes, ca. 1656

Oude vrouw in gebed, bekend als ‘Het gebed zonder end’, Nicolaes Maes, ca. 1656

Het grootste schilderij van het museum, ‘De slag bij Waterloo’ van Pieneman is immens. Ruim 8 bij 5 meter groot. Je kunt er heel lang naar kijken en steeds weer nieuwe details in vinden.

De Slag bij Waterloo, Jan Willem Pieneman, 1824

De Slag bij Waterloo, Jan Willem Pieneman, 1824

Deze Breitner vind ik prachtig. Het is een van de twaalf schilderijen die Breitner van het meisje in de kimono maakte . Het zijn de houding, de jurk, de kleuren en misschien, stiekem, ook de gelijkenis met deze Bowie cover, of was dat toch een tekening van Dante Gabriel Rossetti?

Meisje in witte kimono, George Hendrik Breitner, 1894

Meisje in witte kimono, George Hendrik Breitner, 1894

In de documentaire van Oeke Hoogendijk krijgen deze twee poortwachters ruim aandacht, maar toen had ik de serie nog  niet gezien. Gelijk maakten deze twee reusachtige houten beelden indruk op mij. Met de vajra, het stokkie in hun hand “verpletteren ze de onnozelheid”. De open en gesloten monden (“a” en “un”) symboliseren alle klanken en geschriften, ofwel kennis. Door die poort wil je wel lopen.

Twee tempelwachters, anoniem, ca. 1300 - ca. 1400

Twee tempelwachters, anoniem, ca. 1300 – ca. 1400

Maar er is teveel moois om op te noemen en af te beelden. Ook veel moderner werk. En indrukwekkend 20e eeuws werk. Op de site van het Rijks kun je je eigen favorieten samenstellen. Hier de mijne.
Maar je moet gewoon echt zelf gaan.

17 apr 2013
Posted by Menno, and filed under Kunst

Kröller en Müller

Kröller en Müller

Vanmiddag was ik in het Kröller-Müller Museum in Otterlo. Hieronder mijn persoonlijke hoogtepunten van een bijzonder museum met een aardige collectie.

Niet alles sprak me aan en in de beeldentuin waren slechts enkele objecten die me raakten, maar er waren genoeg parels, zie onder. Wel wat puntjes: het gebouw is te lelijk voor woorden en het is heel jammer dat alle schilderijen achter glas zitten. Niet alleen is dat slechter voor de verf, ook weerspiegelt het als een malloot. Ze doen dit puur om de schilderijen te beschermen tegen vingers en messen, wat goed is, maar fraai is het niet. De topstukken zijn wel voorzien van speciaal niet reflecterend glas, maar de rest niet want dat is onbetaalbaar. Begrijpelijk, maar jammer.
De audiotour was wel heel uitgebreid en interessant, hoewel ik wel bij meer schilderijen een praatje had willen horen. En de speciaal door Nico Dijkshoorn ingesproken teksten bij sommige schilderijen waren vreselijk. Ik heb er twee proberen te beluisteren, maar direct weer weggeklikt.

Enfin, foto’s willen we zien.
Mijn persoonlijke topstuk van het gansche museum, deze van Charley Toorop, waar het museum heel veel stukken van heeft hangen. Ik vind de stijl van Toorop erg lekker. Felle scherpe kleuren en altijd die ogen die eruit springen. Deze clown heet Bumbo en is creepy. Stephen King’s IT is er niets bij. Hij staat hier voor de ruïnes van een platgebombardeerd Rotterdam. Begrijpelijke sipheid dus. Voor Toorop symboliseerde de clown de bourgeoisie die door de oorlog hevig door elkaar was gerammeld.

Clown voor ruïnes van Rotterdam Charley Toorop 1940 - 1941

Clown voor ruïnes van Rotterdam
Charley Toorop
1940 – 1941

Lees verder… »

10 apr 2013
Posted by Menno, and filed under Kunst

Museumkaart gekocht en gelijk het vernieuwde hoofdstedelijke Stedelijk Museum bezocht. Mooi gebouw, goeie relaxte sfeer en de kunst is intrigerend. Niet alles prikkelt het oog, maar bijna altijd de geest.

Mijn persoonlijke hoogtepunten.

Zelfportret Stanley Spencer

Zelfportret Stanley Spencer

Lees verder… »

20 sep 2012
Posted by Menno, and filed under Bowie, Film, Kunst, Muziek, Video

Dit moet toch wel een van de meest coole, sexy en dampende videofilmpjes EVER zijn? Het is het promofilmpje van Radio Soulwax, het Belgische muziekduo, ook bekend als 2 Many DJ’s. Met het project MACHINE visualiseren ze de te gekke remixes die ze al jaren maken.

En als kers op de taart is de nieuwste aflevering een hommage aan niemand minder dan David Bowie. In de 60 minuten durende film Dave, die ze in samenwerking met de regisseur Wim Reygaert maken, kruipt het Belgische topmodel Hannelore Knuts in de huid van de rockgod. Ik wist al dat Soulwax, ofwel de broers Deweale, enorme Bowie fans zijn, maar dit is prachtig nieuws.

Lees verder… »

xfactor
xfactor
 
xfactor
Dit is de webstek van Menno Kooistra. Alles wat zich binnen de digitale muren van Mennomail.nl afspeelt is beveiligd door deze jongen: ©.