But…
dinsdag 18 augustus 2009 om 23:37 uur
Ben dol op dit plaatje. Is gewoon goed in al z’n eenvoud. Alles klopt, zelfs het platvloerse mopje. Wie de tekenaar weet mag het zeggen!
Edit: Het is Wally Wood. De strip is Sally Forth.
“But…”
@GertJan Ben je nou alweer met de trein?
- Maarten: Moet ineens denken, je lobby heeft mogelijk de doorslag gegeven om bowie. Bij DWDD te brengen vorige week! moet wel ergens een lijntje zijn..
- JustJade: Wow Mooi! Ik teken ook, Maar ik kan het niet zo goed. Welke paint downloaden jullie? Xx-
- PeterS: Gefeliciteerd, ouwe! Mijn inbreng is de Bowie-at-the-Beeb-versie van Suffragette City. Trouwens, die hele dubbel-CD is geweldig.
- Menno: Mooie keuzes, Martin, ArtMacBoyd en Stan! Ben zelf ook groot fan van zijn 50 jarige concert met al die gasten en natuurlijk het BBC Radio Theatre...
- Stan: ha Menno, mooi stukkie en hier mijn duit in t zakje; uit het live concert in het BBC radio theatre in 2000: Stay, het hele BBC optreden is fantastisch...
- ArtMacBoyd: Sound and Vision: Een lang en swingend intro, zo schoon gemixed en na al die jaren klinkt het nog immer spannend en sensationeel. De plaat heeft...
- Martin Kloos: Mijn favoriete versie van Quicksand (als duet met Robert Smith) staat helaas niet op spotify dus heb ik daar maar de ‘gewone’...
- zmooc: “wist ook wel dat ze het vooral van haar hoofd en lijf moest hebben dus na de slappe dansmuzak volgde al” ??? Zo zou ik het toch niet...
- Karen: Heb de cd van Sarah dubbel; staat op Marktplaats.
- Menno: Haha, rij een keer met me mee. Gaan we samen nerdy’en met Film Sack!
Ziet er uit als Wally Wood. Maar ik kan me vergissen.
Je hebt helemaal gelijk, Waa!
Wally Wood met de strip Sally Forth.
Me like!
Wood tekende niet alleen goed, maar je herkent ‘m bijna ook altijd aan z’n beetje gekke humor.
Ha!Ha! Leuk!
Ja! Wallace Wood. Een van mijn eerste interviews voor Stripschrift (nr.99) was met hem, toen hij op bezoek was in Angoulème. Een sombere man – toen in ieder geval althans – die zich belazerd voelde door de grote stripuitgevers. Erg Amerikaans, rechts, maar erg aardig. Aan het eind van het interview speelde hij nog een deuntje Hank Williams voor me.
Hij schoot zich later voor zijn kop, toen hij ongeneeslijk ziek was.
Jessis Hans, wat een verhaal. Triest einde voor zijn begenadigd tekenaar! Bijzonder dat je ‘m ooit geïnterviewd hebt zeg!