Home

Displaying Tag 'MP3'

2 Nov 2009
Posted by Menno, and filed under Bowie, Muziek

Het is alweer ruim drie maanden geleden dat Michael Jackson overleed. Dat wordt groots gevierd met de release van de bioscoopkraker This is it. Sja. Ik ben nooit een groot fan geweest van Jackson, maar de man heeft absoluut mooie muziek gemaakt. There’s no denying in that. Groter fan was ik van David Bowie. Wat zeg ik! Vanaf 1987 werd ik obsessief fan van Bowie!

this-is-itMijn beste vriend en ik vergeleken destijds de mate van belangrijkheid van Bowie en Jackson altijd met elkaar. Wie heeft het meeste impact op de muziekwereld? Hoeveel mensen kennen Michael Jackson en hoeveel mensen kennen David Bowie? Vanzelfsprekend was ik voor Bowie en hij voor Jackson.

We kwamen er niet uit en achteraf bekeken zijn de twee artiesten niet met elkaar te vergelijken. Bowie heeft zich, afgezien van zijn Let’s Dance periode, nooit op een commerciële carrière gefocust en is in “alternatieve” kringen vele malen groter en geliefder.

Bowie 1974De drift om Bowie te supporten bleef en blijft in mij. Ook nu weer, want ik MOET even kwijt dat Bowie zelfs eerder was met de Moonwalk. Wat? Ja, echt! Reedsch in de jaren ’60, tijdens zijn experimenten met mime. Concreter werd het in 1974, tijdens zijn Diamond Dogs tour. Tijdens een theatrale vertolking van ‘Aladdin Sane’ liep Bowie achteruit alsof hij vooruit liep, de bekende moonwalk dus. Okay, hij staat stil tijdens de loop, maar het is ‘m echt! De King of Pop stond naar verluid in het publiek en keek ernaar (om zijn versie negen jaar later publiekelijk te showen tijdens ‘Billy Jean’).

Beeld? Heb ik!
Bowie dunner dan ooit en zijn neus dieper in de coke dan ooit, maar moonwalken doet ‘ie!

Overigens neemt Bowie de naam Michael Jackson nog even in de mond in het nummer ‘Shopping for Girls’ van Tin Machine (Bowie’s hobby bandje eind jaren ’80, begin jaren ’90):

A small black someone jumps over the crazy white god
Cranking up the volume on a Michael Jackson song

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Hier de beide heren samen in 1983, backstage tijdens Bowie’s Serious Moonlight tour:

david-bowie-michael-jackson

30 Jun 2008
Posted by Menno, and filed under Audio, Nieuwe media

Die iPhone pak ik nog wel. Al zal het niet bij T-Mobile zijn. Ik ga echt niet (minimaal!) 30 euro per maand betalen en dan 2 jaar vastzitten aan een abonnement bij een provider die niet eens bereik in de Dirk heeft. Ik ben echter wel zo’n sucker die als een blok valt voor de iPhone-hype die meesterlijk gecreëerd is door Apple. Want ik wil ‘m ook, die telefoon, MP3-speler, agenda, internetbrowser en weet-ik-veel-wat in één. Wat dat betreft ben ik net Inspector Gadget. Tot die tijd moet ik het doen met mijn ‘eenvoudige’ Sony Ericsson mobilofoon en Creative Zen Micro MP3-spelert.

Deze Zen kwam een jaar of vier gelee op en moest de concurrentie aangaan met Apple’s iPod. Daarin uiteraard fors, faliekant en vernietigend gefaald, maar toch: i dig him! Het is een koelkast vergeleken met de slanke en sexy iPod, maar kwalitatief is-ie ijzersterk. Ik kan me nog een voor mij doorslaggevende test herinneren waaruit de Zen qua geluid beter gewaardeerd werd dan de iPod. En laten we eerlijk zijn, gaat het bij een MP3-speler uiteindelijk niet om het geluid? Juist. Ik kocht destijds dus een logge Zen Micro met 6 gigabijtjes en liet de hippe iPod links liggen. En tot op de dag van vandaag werkt-ie nog prima-de-luxe.

Voor Eeuwig Weekend wil ik je van tijd tot tijd deelgenoot maken van de inhoud van mijn Zen en je mee laten genieten van enkele muzikale uitschieters uit de moderne popgeschiedenis. Gewoon omdat ik dat leuk vind. Vandaag: Dean & Britta.

Wie? Dean & Britta, oftewel Dean Wareham en Britta Phillips. Ik heb de twee albums, L’Avventure (2003) en Back Numbers (2007), van dit sympathieke duo uit New York al maanden op mijn hoofd en ik moet zeggen: het fietst en treint goddelijk. Het getrouwde stel Dean & Britta maakt ‘dream pop’ zoals Wikipedia het omschrijft en dat klopt ook wel. Het is zeer rustige muziek die vooral erg sferisch en dromerig aandoet. Dean en Britta hijgen hier, fluisteren daar en halen heel sporadisch eens uit. Zeer chilly en sexy muziek.

Nog nooit van ze gehoord? Vast wel. Britta zou je kunnen kennen als de stem van tekenfilmchick Jem en de muziek van beiden zou je wel eens voorbij hebben kunnen horen gaan in de film The Squid and the Whale (2005, Noah Baumbach, tip!). Hiervoor speelden ze trouwens in de band Luna.
Ik zeg: probeer onderstaande track eens uit: ‘Our love will still be there’ komt van het door Tony Visconti geproduceerde Back Numbers en ja, is gewoon lief. De wereld kan heulemaal naar de klote gaan, alles en iedereen kaputt, de liefde tussen jou en mij blijft bestaan. Zucht, zwijmel.

Dean & Britta – Our love will still be there (4’22”)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Oh, en om het af te maken: kijk ook eens naar de video van ‘Words you used to say’. Bij deze clip viel ik als een blokje voor de muziek en de sexy Britta (die overigens al tegen de vijftig aan schurkt, can you believe that?).

Volgende keer snoeiharde rock ’n roll.

xfactor
xfactor
 
xfactor
Dit is de webstek van Menno Kooistra. Alles wat zich binnen de digitale muren van Mennomail.nl afspeelt is beveiligd door deze jongen: ©.