Ik had een zitplaats ditmaal, tijdens het concert in de Arena. Na 21 jaar speelden ze weer saampjes: The Police. Sting, Stewart Copeland en Andy Summers. Officieel nooit uit elkaar geweest, maar sinds 1986, na ruzies elk gescheiden wegen ingeslagen.
The Police dus. Ik had er wel zin in. Maar eerst nog even tanden opelkaar en drie kwartiertjes luisteren naar de enorme echo’ende bak herrie die voorprogramma Fiction Plane (met zoontjelief van Sting op bas en zang) voortbracht. Wat een teringherrie. Wel een mooie cd-hoes:

Fiction Plane

Gelukkig klonk het geluid van The Police wat beter, maar de Arena blijft de meest vreselijke plek om een concert te geven. Okee, er kunnen 50.000 man in en het ligt in Mokum, maar meer voordelen kan ik niet verzinen.
Het trio begon lekker met ‘Message in a bottle’ en liet zien en horen dat het sound niets had ingeboet. Wat een strot heeft meneer Sting. Drummer Copeland ging zichtbaar enthousiast los en gitarist Summers zette functionele slagjes neer.

Tijdens ‘Roxanne’

Ik kon me echter niet aan gevoel onttrekken dat drummer Copeland en Sting hun ruzie hadden bijgelegd. Er was nul contact met elkaar en ik kreeg de indruk dat de mannen de nummers wel met lol, maar ook als een soort verplichting afwerkten. Vriend H. liet me weten dat The Police nooit het grote geld heeft binnengehaald in de periode dat ze samen waren. Sting begin pas te cachen toen zijn solo-carriere begon. Zou deze reünietour er zijn om het pensioen van Copeland en Summers veilig te stellen? Hoe dan ook, het is ze gegund.

Bijzonder concert. Werd echter geen één keer warm van binnen. En de Arena heeft het definitief verbruikt.

‘Every little thing she does is magic’ met publiek

We may be humans, but we’re still animals, zegt een stem op het eind van de video van ‘For the love of God’.
Gitaarvirtuoos Steve Vai heeft mij met dit nummer en bijgaande clip sinds 1990 geraakt. Wat Vai daarna op muzikaal gebied allemaal geleverd heeft, is langs me heen gegaan en interesseert me ook niet echt. Steve Vai = ‘For the love of God’. En als hij dit vanavond in de Melkweg speelt, zal ik wel wat biertjes moeten innemen om de brokjes weg te slikken.

“So ya thought ya might like to come to the show. To feel that warm thrill of confusion, that space cadet glow.
I’ve got some bad news for you sunshine, Pink isn’t well, he stayed back at the hotel. And they sent us along as a surrogate band.
We’re gonna find out where you fans really stand”…

…waren de eerste woorden die Roger Waters woensdagavond om iets na achten voor een uitverkocht Antwerps Sportpaleis zong. Uiteraard afkomstig van de tweede ‘In the Flesh’-versie van ‘The Wall’, maar tevens een gepast welkom. Eindelijk dan het concert waar ik zo naar uitkeek.

Lees verder! »